(766 S. K. m. 18, 19, 47)
Dava: Taraflar arasındaki tapulama tesbitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Adana Tapulama Mahkemesince davanın kısmen kabulüne ve kısmen de reddine dair verilen 12.12.1968 gün ve 527 - 813 sayılı kararın incelenmesi taraf vekillerince istenilmesi üzerine, Yargıtay Yedinci Hukuk Dairesinin 31.3.1970 gün ve 511 - 1924 sayılı ilamıyla, davacı köyün dayandığı kaydın mer'a tahsis belgesi olup olmadığının araştırılmadığı ve kadim mer'alık iddiasının gerektiği şekilde tahkik edilmesi gerektiği, uygulamanın yetersiz olduğu ve dava konusu parsellerin evvelce hukuk mahkemesince dava konusu olan taşınmazla ilgili olup olmadığının araştırılmamış bulunduğu nedenleriyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Temyiz dilekçelerinin süresinde verilip kaydedildiği incelenerek anlaşıldı.
Bugün dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: 1- Dava konusu bütün parseller için yapılan tapulama tespitleri kesinleşmiş ve tapuda tescilleri yapılmış olduğuna göre bunların itirazlı sayılabilmeleri için, daha önce Asliye Hukuk Mahkemesinde bakılan ve görevsizlik kararı ile tapulama mahkemesine gönderilen elatmanın önlenmesi davasında bu parsellerin dava konusu yapılmış bulunmaları gerekir. Mahkemece yapılacak incelemede sözü edilen parsellerin önceki dava konusuna dahil bulunduğu sonucuna varılırsa o takdirde itirazlı kabul edilerek parsellerin tapulama tespitleri sırasındaki gerçek hak sahipleri, özel daire bozma kararında belirtilen hususlar da gözönünde tutularak araştırılmalıdır.
2- Ayrıca, 1223 ve 1224 sayılı parsellerin malikleri, tapulamadan sonra değişmiş olup duruşmayı takip eden yeni malikleri bu iki parselin kendilerine ait olduğunu iddia etmişledir. 766 sayılı Tapulama Kanununun 47. maddesi hükmü uyarınca tapulamadan sonra doğan haklara ilişkin uyuşmazlıklara tapulama mahkemesinde bakılamaz. O halde bu iki parsel yönünden görevsizlik kararı verilmelidir.
Yukarıda açıklanan nedenlerle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının 1223 ve 1224 parseller yönünden yukarıda 2 sayılı bentte yazılı nedenlerle görevden diğer parseller için yukarıda 1 ve özel daire bozma kararında gösterilen nedenlerle Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 429. maddesi gereğince bozulmasına, temyiz edenler yararına 1400'er lira avukatlık parası takdirine 14.05.1976 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy