(506 S. K. m. 26)
Dava: Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Zonguldak Üçüncü İş Mahkemesince davanın reddine dair verilen 17.7.1974 gün ve 5369-1296 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay Onuncu Hukuk Dairesinin 2.12.1974 gün ve 8691-6375 sayılı ilamiyla (... davacının meslek hastalığından ötürü maluliyet derecesi 16.6.1958 tarihinde % 40 olarak saptanmıştır. Meslek hastalığının ilk tespit tarihi ise 29.6.1956 dır. İlk tespit ile ikinci kez yapılan tespit arasında meslek hastalığının artışlar kaydettiği ortadadır. Meslek hastalığının her artış kaydedişi yeni bir zamanaşımının başladığı yeni bir olgudur. Şu duruma göre dava tarihinden itibaren geriye doğru "10 yıl" içinde meslek hastalığında vaki artışlardan ötürü zararlara ilişkin dava kesiminin zamanaşımına uğraması söz konusu değildir...) sebebiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Temyiz eden: Davacı vekili
Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Her ne kadar davacının meslek hastalığının ilk tespit tarihi 29.6.1956 isede; bu tarih itibariyle maluliyet derecesi belli değildir. Meslek hastalığı nedeniyle maluliyet derecesinin her artış kaydedişi özel daire bozma kararında da işaret edildiği üzere zararların istenmesine ilişkin yeni bir zamanaşımı süresinde tabi olacak, yeni bir olgudur. Ve her maluliyet derecesine ait zamanaşımının başlangıç tarihi bu derecenin kesinleştiği tarihtir. Davacının meslek hastalığından ötürü 16.6.1958 tarihinde işgörmezlik derecesi % 40 olarak saptanırken rapor kısmen malul kaydını taşımaktadır. Ancak daha sonra düzenlenen daimi işgöremezlik geliri bağlama kağıdına ait iki numaralı kararda belirtildiği üzere % 40 maluliyet derecesine dair malul kaydının kaldırıldığı ve bu maluliyet derecesinin kesinleştiği anlaşılmaktadır. Dava 15.8.1966 tarihinde açılmıştır. Kuşkusuz dava tarihinden geriye doğru 10 yıl dışında meslek hastalığı dolayısiyla bir maluliyet derecesi veya artışı mevcutsa bu nedenle uğranılan zararlara ilişkin dava kesimi zamanaşımına uğrar. Ancak olayda % 40 maluliyet derecesine ilişkin dava bakımından zamanaşımından söz konusu edilemez.
Bu nedenle direnme kararı usul ve yasaya aykırı olduğundan bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda gösterilen sebeplerden dolayı, HUMK.nun 429 uncu maddesi gereğince BOZULMASINA davacı yararına takdir olunan 1400 lira avukatlık parasının davalıdan alınıp davacıya verilmesine 21.09.1977 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy