(506 S.K. m. 26)
Dava: Taraflar arasındaki ödence davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İzmir 2. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 30.9.1976 gün ve 76/1390-1347 sayılı kararın incelenmesi davacı tarafından istenilmesi üzerine;
Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 31.5.1977 gün ve 77/2520- 355 sayılı ilamiyla;
(Davacı ilk davasında saklı tuttuğu fazlaya ait isteğini zamanaşımı içinde 5.7.1976 tarihli dilekçesiyle istemiş ve bu arada asgari ücret 40 liradan 60 liraya çıkmıştır. Davacının lehine oluşan bu yeni durumdan yararlanmasını önleyecek yasal bir engel yoktur. 1.6.1976 gününden başlayarak en az ücretin 60 lira üzerinden bir bilirkişiye hesaplatılması ve alınacak rapora göre karar verilmesi gerekir), gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Karar: Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü :
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına dosyadaki kağıtlara dayandığı gerektirici nedenlere göre Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen özel daire bozma kararına uyulmak gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının özel daire bozma kararında gösterilen sebeplerden dolayı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429. maddesi gereğince bozulmasına 16.5.1979 gününde üçte ikiyi geçen çoğunlukla karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy