(743 S. K. m. 144)
Taraflar arasındaki nafaka davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 3. Sulh Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 15.2.1977 gün ve 132-54 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine,
(... Koca, eşini geçindirmekle yükümlüdür. Kadının gelirinin olması, nafaka takdirinde unsur değil, ikinci derecede faktör olabilir.
Koca evlilik birliği devam ederken, karısına sağladığı yaşantıyı, ortak hayat fiilen tatil edildiği zamanda da sağlamak zorundadır.
Bugünkü geçim şartları ve tarafların mali durumları gözönüne alındığında, davalının ayda 8.000 liradan az olmamak üzere nafaka ödemesi uygun düşer...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece, önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar Özel Dairece hükmedilen nafaka miktarı az bulunarak mevcut delillere göre davacı lehine 8.000 liradan az nafakaya hükmedilemeyeceği gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece (8.000) liranın kazanılmış hak teşkil etmemesi kaydıyla bozmaya uyduğunu açıklamış ve son kararda nafakayı önceki karardan fazla ve fakat 8.000 liranın altında takdir etmiştir. Bu kararı her iki taraf temyiz etmiş ancak davacı temyiz isteğinden sonradan vazgeçmiştir. Bu durum karşısında davacı yararına olan (8.000) lira üzerinde gerek kalmamıştır. Davalının temyiz itirazları ise yerinde görülmediğinden karar onanmalıdır. Davacının temyiz dilekçesinin feragat nedeni ile reddi gerekir.
Davalının temyiz dilekçesinin feragat nedeniyle reddine Temyiz itirazlarının reddiyle, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, oyçokluğu ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy