(1136 S. K. m. 163, 169)
Dava: Taraflar arasındaki avukatlık (ücretinden alacak davasından dolayı yapılan, yargılama sonunda; (İstanbul Onbirinci Sulh Hukuk Mahkemesi)nce davanın kabulüne dair verilen 21.9.1976 gün ve 512-1193 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay Üçüncü Hukuk Dairesi'nin 27. 12.1976 gün ve 63 18-8684 sayılı ilamiyla (...Avukatlık Kanununun 169. ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 4. maddesindeki hakimin vekalet ücretini üç katına kadar artırma yetkisi, mahkeme masrafı olarak, karşı tarafa yükletilecek avukatlık parasına ilişkindir. Avukat ile iş sahibi arasındaki vekalet ücreti uyuşmazlıklarında bu hüküm uygulanmaz...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 163. maddesinin son fıkrası hükmünce yazılı ücret sözleşmesi yapılmamış olan hallerde asgari ücret tarifesi uygulanır. Aynı Yasanın 169. maddesine göre" Yargı mercilerince karşı tarafa yükletilecek avukatlık ücreti, avukatlık ücret tarifesinde yazılı miktardan az ve üç katından fazla olamaz" olayda; davacı avukatı ile davalı arasında ücret sözleşmesi yapılmamış, olup takip olunan dava dolayısiyla müvekkilden avukatlık ücreti istenilmektedir. O halde 1136 sayılı Yasanın 163/son maddesi hükmünce uyuşmazlığın çözümlenmesinde asgari ücret tarifesinin uygulanması zorunludur. Mahalli mahkeme sarf olunan emek ve çalışmaya göre, ücretin İki katına hükmetmişse de mahkemenin hükmünün yasal dayanağını oluşturan 169. madde hükmü ancak yargı mercilerince karşı tarafa yükletilecek avukatlık ücreti konusunda uygulama niteliğini haiz olup vekil ile müvekkil arasındaki ücret alacaklarında dikkate alınamaz. Bu nedenlerle Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen özel daire bozma kararına uyulmak gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının özel daire bozma kararında gösterilen sebeplerden dolayı HUMK.nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA 21.2.1979 gününde oyçokluğu ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy