(1475 S. K. m. 13)
Dava: Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Zonguldak 3. İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 19.4.1974 gün ve 2294-394 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 6.5.1975 gün ve 15405-29316 sayılı ilamiyla,
1 - Davalı işverenin kötü niyetle iş sözleşmesini bozduğu sabit olmadığı halde ihbar tazminatından başka üç misli kötü niyet tazminatına mahkum edilmesi yanlıştır.
2 - Olayda manevi tazminat verilmesini gerektirir bir yön olmadığı halde manevi tazminata hükmolunması usul ve yasaya aykırıdır" gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Temyiz eden: Davalı vekili.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnmeyi kapsayan son hükmün süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Mahalli mahkemenin ilk kararı ve özel daire bozma kararı kapsamlarına göre Hukuk Genel Kurulunda incelenmesi gereken husus olayda üç misli kötüniyet tazminatı ile manevi tazminatın koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği yönüne ilişkin bulunmaktadır.
Davalı savunmasında davacının kanunsuz greve katıldığını ileri sürmüştür. Dosyadaki kağıtlara göre davacı işçi hakkında 6-7-8 Şubat 1968 günleri meydana gelen olaylar nedeniyle toplantı, gösteri yürüşüyleri, grev ve lokavt kanunlarına aykırı hareket ve zabıtaya mukavemetten ceza davası açılmış ve fakat delil yetersizliğinden beraat etmiştir. Bu açıklamalardan görüldüğü üzere ortada bir maddi vakıa vardır. Davacının katılıp katılmadığı belli değildir. Davacı delil yetersizliğinden ceza davasında beraat etmiştir. Dosya kapsamına göre her ne kadar işe haklı neden olmadan son verildiği anlaşılmakta ise de, az önce açıklanan maddi durum karşısında işverenin bu davranışında kötü niyetle hareket ettiği kabul edilemez. Diğer taraftan manevi tazminat takdirini gerekli kılan koşullar da gerçekleşmemiştir. Bu nedenlerle mahkemece Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen özel daire bozma kararına uyulmak gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının özel daire bozma kararında gösterilen sebeplerden dolayı HUMK.nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA 15.04.1977 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy