(1475 S. K. m. 13)
Dava: Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İzmir Birinci İş Mahkemesince davanın reddine dair verilen 17.9.1976 gün ve 1976/286-1571 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay Dokuzuncu Hukuk Dairesi'nin 23.12.1976 gün ve 16967/22592 sayılı ilamiyle,
( ... davacının işine "müessesece görülen lüzum üzerine son verildiği işten ayrılma vesikasında belirtilmektedir. Aynı belgedeki ibraya ait kısmında iş kanunu gereğince ödenmesi gereken alacakların tamamen alındığı kayıtlıdır. Bu belge davacının sendikal faaliyeti nedeniyle işine son verildiği şeklindeki iddiasını geçersiz kılacak bir kaydı ihtiva etmemektedir. Mahkemenin kabulünün aksine" görülen lüzum üzerine iş akdinin sona erdirildiğine dair olan kayıt davasının bu husustaki iddiasını ispat için ikame edeceği, tanıkların dinlenerek sonucuna göre bir karar verilmesini gerektirecek niteliktedir. Bu nedenle noksan soruşturma ile davanın reddolunması usul ve yasaya aykırıdır... ) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Davalı vekilinin dayandığı 2.7.1975 günlü işten ayrılma vesikasındaki "... iş yerinde ifa ettiğim hizmetime karşılık gerek İş Kanunu gereğince ve gerekse iç tüzük hükümlerine göre şirketin bana ödemesi icabeden her türlü alacaklarımı tamamen aldığımdan hiç bir alacağım kalmadığını beyan eder ve şirketi müdür, memur ve müstahdemlerini ibra eylerim" şeklinde ibra beyanı karşısında artık davacı işçi işverenden kötüniyet tazminatı isteyemez. Bu nedenle usul ve yasaya uygun olan direnme kararı onanmalıdır.
Sonuç: Temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan direnme kararının ONANMASINA, 24.01.1979 gününde üçte ikiyi geçen çoğunlukla karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy