(1086 S. K. m. 9)
Dava: Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 4. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın yetki yönünden reddine dair verilen 11.10.1977 gün ve 76-583 sayılı kararın incelenmesi davacı B. Sigorta vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 27.12.1977 gün ve 5796-5868 sayılı ilamıyla, (... davalılardan T. Sigorta'nın merkezi İstanbul'dadır. HUMK'nun 9/2. maddesi gereğince davalı birden fazla olduğu takdirde bunlardan birinin ikametgahı mahkemesinde dava açılabilir.
Sırf davalılardan birini kendi mahkemesinden başka yere getirme maksadı güdüldüğü iddia ve ispat edilmediğine göre davalı bakılması lazımdır) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Temyiz eden: Davacı (B) Sigorta A.Ş. vekili
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: HUMK'nun 9. maddesinin 2. fıkrasında davalıların birden fazla olmaları halinde, davalılardan birisinin ikametgahında dava açılabileceği kabul edilmiş, ancak mahkemenin yetkisini değiştirmek için kanuna karşı yapılabileck girişimlerin önlenmesi de öngörülmüştür.
Davacının, davalıyı tabii hakimi olmayan bir hakim önünde yargılamaya mecbur etmek kastı ile diğer birini davaya sokarak dava açması halinde yetki itirazı üzerine mahkeme onun bu maksadını, davanın kuruluş biçimini, olayları davalıların ilgi ve etkinliklerini objektif bir şekilde takdir ederek davaları ayırıp yetkisizlik kararı verecektir.
Olayda davacı sigorta şirketi, sigortalısına ödediği (60.338,64) liranın faiziyle birlikte davalı İ. Gıda ve İhtiyaç Maddaleri Uluslarası Ticaret ve Sanayi Merkezi A.Ş.'ne ödettirilmesini isterken zorunlu sorumluluk sigorta poliçesine dayanarak ve 2.000 liradan müteselsilen sorumlu olduğunu ileri sürerek davayı T. Sigorta Şirketi'nin ikametgahı mahkemesinde açmıştır.
Davacının, davalı olarak gösterdiği T. Sigorta Şirketi'ne davadan önce başvurmadan, onun temerrüdünü dahi saptamaya gerek görmeden, davalı olarak göstermek suretiyle davayı İstanbul Mahkemesi'nde açmış olması kastını göstermektedir.
Bu itibarla tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki kağıtlara usul ve yasaya uygun olan direnme kararının onanması gerekir.
Sonuç: Temyiz itirazlarının reddiyle, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, temyiz harcı alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına 26.09.1980 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy