(6570 S. K. m. 7) (2004 S. K. m. 272)
Dava: Taraflar arasındaki itirazın kaldırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Of İcra Tetkik Mercii Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 18.4.1978 gün ve 5-5 sayılı kararın incelenmesi kiracı vekili tarafından istenilmesi üzerine Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 22.5.1978 gün ve 4580-4631 sayılı ilamı ile,
"... İçtihadı Birleştirme Kararına uygun bir tahliye taahhüdü bulunmadığı ve İcra ve İflas Kanununun 269 ve müteakip maddelerine göre bir takip de söz konusu olmadığı ve işin hallinin 6570 sayılı Kanun çerçevesinde mahkemeye ait bulunduğu düşünülmeden yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir" gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Temyiz eden: Kiracı vekili
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki yazılı kağıtlara, gerektirici nedenlere ve özellikle kiralayanın takibe dayanak yaptığı kira sözleşmesinin özel şartlar kısmının 6. maddesinde ki her kira yılı sonunda mal sahibinin kira sözleşmesini yenileyip yenilememekte serbest olduğuna dair kaydın ve bu maddedeki diğer hükümlerin 6570 sayılı Gayrimenkul Kiraları Hakkındaki Kanunun kamu düzeni ile ilgili 11. maddesi hükmünü kaldırıcı nitelikte ve mal sahibine fesih hakkı veren bir hüküm olmasına ve bu bakımdan Yasanın öngördüğü tahliye taahhüdü sayılamıyacağına göre Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen sebeplerden dolayı bozulmasına 17.10.1979 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy