(743 S. K. m. 618) (1086 S. K. m. 237)
Dava: Taraflar arasındaki tazminat ve elatmanın önlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İmranlı Sulh Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 25.4.1978 gün ve 39 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 25.5.1978 gün ve 2806 - 2902 sayılı ilamı:
(...Önce açılan ve bakılarak sonuçlanan dava ile bu davanın tarafları aynı, ise de, konuları ayrı bulunduğundan Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 237. maddesi uyarınca kesin hükümden söz edilemez. O halde iddia ve savunma doğrultusunda deliller toplanarak sonucuna göre bir karar verilmelidir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki kağıtlara, dayandığı gerektirici nedenlere, özellikle taraflar arasında daha önce geçen ve feragatla sonuçlanan dava sebebi taşınmaza elatmanın önlenmesi olduğu halde, görülmekte olan davada, taşınmazda yetişen yonca ve otların davalı tarafından biçilip götürülmesi vakasına dayanılmış olmakla her iki davanın sebebinin aynı sayılamayacağına ve böyle olunca da kesin hükmü varlığından söz edilemeyeceğine göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen özel daire bozma kararına uyulmak gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davacıların temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının özel daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 10.12.1980 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy