(818 S. K. m. 88, 355)
Dava: Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul Asliye 12. Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 9.6.1976 gün 447-240 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 15. Hukuk Dairesinin 30.3.1977 gün ve 234-759 sayılı ilamı: "...Hak edişten doğan bir davanın yüklenici tarafından açılabilmesi ve mahkemece de incelemeye değer görülebilmesi olayda bazı koşulların gerçekleşmesine bağlıdır. Yüklenicinin geçici hak edişlere, itirazı olduğu takdirde itirazının neler olduğu ve dayandığı sebepleri hak edişe bağlayacağı kağıtta açıklaması ve (bağlı kağıtta yazılı itirazı kayıtla) diyerek incelemesi gerekir. Aksi takdirde yüklenici hak edişi olduğu gibi kabul etmiş sayılır.
Davacı yüklenici ise, davalı idare tarafından 1970 yılı birim fiyatlarının esas alınması suretiyle düzenlenen ara hak edişe raporlarını ve bu raporda belli edilen birim fiyatları ve yürütülen hesap biçimini aynen kabul ederek bu yolda itirazı bir kayıt ileri sürmeden imzalamış bulunduğuna göre artık sözü edilen genel şartnamenin 33. maddesi uyarınca, dava konusu ettiği konulardaki hakkını tamamen yitirmiş bulunması dolayısı ile açılan bu davanın reddi gerekmiştir.." gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece, önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki kağıtlara, dayandığı gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen özel daire bozma kararına uyulmak gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının özel daire bozma kararında gösterilen sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 12.12.1980 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy