(818 S. K. m. 44, 96, 98, 266)
Dava: Taraflar arasındaki ödence davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara Asliye 3. Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 31.3.1976 gün ve 975/368-169 sayılı kararın incelenmesi davalı tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 19.9.1977 gün ve 977/8080 - 8448 sayılı ilamı:
(...Davacı 31.7.1974 günü kiralananı teslim almakla yükümlüdür. Kararlaştırılan günde teslim alınmaması nedeniyle anahtarı notere tevdi edilen binaya, üçüncü kişilerin kapı ve camlarını kırarak girmek suretiyle verdikleri zarardan, çalınan eşya bedellerinden davalının sorumlu tutulması düşünülemez. Çünkü belirtilen tarihten sonraki bu zararlar B.K. 98/2 aracılığı ile 44. madde gereğince davacının temerrüdünden doğmuştur. Öyle ise davacı ancak hor kullanmadan doğan zararını isteyebilir. Bu eksiklerde yine taraflarca imzalanan 4.7.974 günlü tutanaktan anlaşılmaktadır. Bu belgede gösterilen eksiklerin 31.7.1974 gününde tamamen giderilip giderilmediğini ispat yükü B.K. 266 ve 96. maddeleri uyarınca davalıya düşer. Mahkemece davalıya ispat olanağı tanınmalı, sonucuna göre karar verilmelidir.) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; Mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki kağıtlara, gösterilen gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 14.11.1980 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy