(818 S. K. m. 250)
Dava: Taraflar arasındaki tahliye davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Eskişehir 1. Sulh Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 18.3.1976 gün ve 225-548 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine;
Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 14.4.1976 gün ve 2330-2629 sayılı ilamı ile,
"Mesken olarak kiraya verilen yerin depo olarak kullanıldığı subuta erdiğine göre davalının bu yeri daha önce bir süre depo olarak kullandığı kabul edilse dahi bu hal yazılı sözleşmenin hükümlerine aykırı hareketin devamını gerektirir kanuni bir sebep olarak kabul edilemez. Bu nedenle tahliyeye karar verilmesi gerekir." gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Temyiz eden: Davacı vekili
Hukuk Genel Kurulu kararı:
Karar: Önceki kira sözleşmesi serbest irade ile bozularak yeni bir sözleşme yapılıp ve bu son sözleşmede kiralananın mesken olarak kullanılacağı öngörülmüştür. Dava son sözleşmenin ihlali nedenine dayanılarak açılmış ve bu husus sabit olmuştur. Bu nedenlerle mahkemece Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen sebeplerden dolayı bozulmasına 22.03.1978 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy