(2822 S. K. m. 13, 28) (275 S. K. m. 11) (657 S. K. m. 99)
Dava: Taraflar arasındaki grevin kanunsuzluğunun tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda 8. İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 9.2.1977 gün ve 152-48 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay Dokuzuncu Hukuk Dairesi'nin 21.3.1977 gün ve 2905-4984 sayılı ilamiyla;
(15.1.1977 Cumartesi günü iş mevzuatına göre tatil günü değil iş günüdür. Anılan cumartesi günü asgari 6 iş günlük müddetinin hesabında nazara alınmak gerekir. Bu takdirde 6 günlük asgari süre 20.1.1977 perşembe günü mesai saati sonunda nihayete ermiştir) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; Mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Cumartesi günü 675 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 99. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca tatil günü olarak kabul edilmiş ise de genel olarak İş Kanunu açısından cumartesi günü iş günü sayılır. Bununla beraber 275 sayılı Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanununda özellikle 11. maddesinde itiraz için iş günü esasına göre tanınan sürelerde cumartesi günü, işin özelliği dikkate alınarak, iş günü sayılmamıştır. Olayda uyuşmazlıkla ilgili işyerinde de cumartesi günleri çalışılmadığı tartışmasızdır. Bu nedenlerle direnmeye yöneltilen temyiz itirazlarının reddiyle yasada öngörülen süre bakımından işin esası incelenmek üzere dosya özel daireye gönderilmelidir.
Sonuç: Direnmeye yöneltilen temyiz itirazlarının reddiyle, yasada öngörülen süre bakımından işin esası incelenmek üzere dosyanın Dokuzuncu Hukuk Dairesi'ne gönderilmesine 30.11.1979 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy