(1475 S. K. m. 35, 50)
Dava: Taraflar arasındaki fazla mesaiden alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; ( Akçakoca İş Mahkemesi )nce davanın reddine dair verilen 2.11.1976 gün be 7-207 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine Yargıtay Dokuzuncu Hukuk Dairesi'nin 6.12.1977 gün ve 15655-16878 sayılı ilamiyla; ( Bordrolarda boş, fazla mesai, tatil parası sütunu bulunması, fazla mesai yapılmadığına delil olmaz. Böyle bir kabul varsayımdan hareket etme sonucunu doğurur. Ancak bu sütunlarda ihtirazı kayıt dermeyan etmeden alınan bir fazla çalışma ve tatil parası olduğu takdirde daha fazlası istenemez.
Bu durumda her iki tarafa iddia ve savunmalarının ispatı için olanak verilerek sonucuna göre hüküm tesisi gerekir ) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece, önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: İlke olarak işçi fazla çalışma yaptığını tanıkla ispat edebilir. Tanık sözlerinin değerlendirilmesi açısından gerektiğinde fazla çalışıldığı iddia olunan işin mahiyeti itibarıyla fazla çalışmaya elverişli bulunup bulunmadığı hakkında bilirkişi incelemesi yaptırılmalıdır. Bordrolarda fazla çalışmaya ilişkin sütun bulunup da bu sütunun boş bırakılmış olması işçinin fazla çalışma yapmadığına delil teşkil etmez. Özellikle bu durumlarda, yani bordrolarda boş fazla çalışma sütunu bulunması halinde iddia hakkında tanık dinlenmekle beraber az önce açıklanan yönde bilirkişi incelemesi de yaptırılması gerekir. İlke bu olmakla beraber olayın bir özelliği vardır. Bordrolarda 30.04.1974, 3.12.1974, 31.03.1975 ve 30.04.1975 günlü olanlarda fazla çalışma gösterilmiştir. Bazı bordrolarda fazla çalışma gösterildiğine göre, fazla çalışma yapılıp da bordrolarda gösterilmemiş olması halinde işçinin ihtirazı kayıt koyması gerekirdi. Bu yolda kayıt konulmasına engel olan geçerli bir nedende ileri sürülmemiştir. Bu itibarla davanın reddine ilişkin direnme kararı onanmalıdır.
Sonuç: Temyiz itirazlarının reddiyle, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA ve temyiz harcı alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına 30.03.1979 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy