(1475 S. K. m. 17, 18)
Dava: Taraflar arasındaki kıdem ve ihbar tazminatı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İnegöl Asliye Hukuk (İş) Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 13.12.1976 gün 566 - 548 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay dokuzuncu Hukuk Dairesinin 31.3.1977 gün ve 3844 - 5469 sayılı ilamı ile, "Gerçekten işçi verilen işi yapmamış, üstelik çavuşuna hakaret etmiştir. Bunun üzerine hakkında zabıt varakası düzenlenmiş Belediye Encümeni işten çıkarma kararı vermiştir. Altı günlük işten çıkarma süresi zaptın düzenlediği tarih değil, işten çıkarmağa yetkili merci'in olaya ittila tarihidir. Belediye Encümeni işten çıkarma kararı verince davacı işinden çıkarılmıştır. O halde altı iş günü içinde işinden çıkarıldığına göre davanın reddi gerekirdi." gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Karar: Davalı Belediye Encümeni'nin 22.7.1975 gün ve 744 sayılı kararı ile "Davacının, amiri olan temizlik çavuşuna hakaret ettiği ve özürsüz olarak işe devam etmediği" nedenlerinden dolayı davacının işine son verilmiş ise de söz konusu karar aradan uzunca bir süre geçtikten sonra 13.8.1975 gününde infaz edilmiş ve davacı bu tarihle kadar işinde bırakılmıştır. Hal böyle olunca işten çıkarma nedeniyle davacı işçinin kıdem ve ihbar tazminatı isteme hakkı olduğunun kabulü gerekir. Bu itibarla sonucu yönünden doğru olan direnme kararı onanmalıdır.
Sonuç: Temyiz itirazlarının reddiyle ldirenme kararının yukarda açıklanan nedenlerle onanmasına 24.10.1979 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy