(193 S. K. m. 1) (1474 S. K. m. 14)
Dava: Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 2. İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 28.12.1977 gün ve 557-1406 sayılı kararın incelenmesi davalı işveren vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 18.1.1978 gün ve 162-216 sayılı ilamıyla,
Davacının Emekli Sandığı'ndan emekli olduğu tarihine göre, beher hizmet yılı için 15 günlük hizmet tutarında emekli ikramiyesi almış sayılması gerekeceğinden, bakiye ödenecek kıdem tazminatının 35 yıllık için 350 gün ücret karşılığı olması gerekir gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda: mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Davacı işçi, Gelir Vergisi Kanununun yanlış uygulanması sonucu, kıdem tazminatının eksik ödendiğini iddia ederek, aradaki farkın alınmasını istemektedir. Uyuşmazlık doğrudan doğruya Gelir Vergisi Kanununun yanlış uygulandığı iddiasından doğmakta olup, idare hasım gösterilmek suretiyle idari yargı yerinden karar alınmadıkça, işveren aleyhine Adli Yargıda dava açılamaz. Bu nedenle dava hakkı doğmadan açılan davanın reddi gerekeceğinden verilen direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının açıklanan nedenlerden dolayı HUMK. nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.12.1979 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy