(775 S. K. m. 1, 3, 4, 21)
Dava: Taraftar arasındaki davadan dolayı bozma üzerine direnme yoluyla İstanbul Onyedinci Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 10.06.1977 gün ve 181-303 sayılı kararın bozulmasını kapsayan ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 13.12.1978 gün ve 978/1-202-1098 sayılı ilamının karar düzeltilmesi yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla Hukuk Genel Kurulu'nca dilekçe, düzeltilmesi istenilen ilam ve dosyadaki ilgili bütün kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Davacı Vakıflar İdaresi, tapuda kayıtlı taşınmazın üzerine, gecekondu inşa eden davalı aleyhine açtığı davada, el atmanın önlenmesini ve gecekondunun yıkılmasını istemiştir.
Mahkemece davacı idarenin dayandığı Fatih Sultan Mehmet Vakfı'na ait tapu kaydı uygulaması yapılmış ve davalının inşa ettiği gecekondunun kayıt içerisinde kaldığı anlaşılarak dava kabul ve elatmanın önlenmesi ile birlikte yıkım kararı da verilmiş; özel daire (dava konusu yerin gecekondu ıslah ve tasfiye bölgesi içinde kalıp kalmadığının sorulması, bu bölge içinde kaldığı ve 775 sayılı Yasanın 21. maddesi ile, buna bağlı öteki maddelerinde yazılı şartların mevcut olduğu anlaşılırsa, gecekondunun yıkılması isteğinin reddi icap eder) gerekçesiyle kararı bozmuştur. Dava konusu gecekondunun, davacı idareye ait vakıf arazisi üzerinde yapılmış olduğu ihtilafsızdır. 775 sayılı Gecekondu Yasasının 1. maddesinde (mevcut gecekonduların ıslahı, tasfiyesi ve yeniden gecekondu yapımının önlenmesi ve bu amaçla alınması gereken tedbirler hakkında bu yasa hükümleri uygulanır) hükmüne yer verilmiş ve 3. maddesinde de bu yasanın yürürlüğe girdiği tarihte Vakıflar İdaresi dışındaki katma bütçeli dairelerin mülkiyetindeki arazi ve arsaların yasada belirtilen amaçlarda kullanılmak üzere, bedelsiz olarak ilgili belediyelerin mülkiyetine geçeceği hükmü vazedilmiştir. Şu halde, vakıflar idaresine ait arazi ve arsalar sözü edilen 3. maddenin kapsamı dışında bırakılmıştır. Aynı yasanın 4. maddesinde (Gecekonduların ıslah, tasfiye ve önleme bölgeleri içinde bulunan binalı ve binasız vakıf taşınmaz mallardan 3. maddenin 2. fıkrası kapsamı dışında kalanları, bu kanunda belirtilen amaçlarda kullanmak üzere ve bedeli ödenmek suretiyle ilgili belediyelerin mülkiyetine geçer) denilmekte olup, davacı idareye ait arazinin, yukarıda 4. maddede gösterilen şekilde, belediyeye geçmiş olduğu hususunda bir iddia yoktur. Bu bakımdan, davanın vakıf malı arazi üzerinde inşa edilen gecekondunun 775 sayılı Yasanın 21. maddesiyle, buna bağlı öteki maddelerinde yazılı şartların aranmasına gerek olmadan kabulü gerekir.
Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, dosya ve ilgili kağıtların yeniden incelenmesi sonucunda, davacı idarenin karar düzeltme isteği yerinde görülerek kabulü, usul ve yasaya uygun bulunan mahkeme kararının onanması icap eder.
Sonuç: Davacı idare avukatının karar düzeltme isteminin kabulüne ve Hukuk Genel Kurulu'nun 13.12.1978 gün ve 1978/1-202-1098 sayılı kararının kaldırılmasına ve davalının temyiz itirazlarının reddi ile hükmün yukarıda yazılı nedenlerle ONANMASINA, 1275 lira temyiz ilam harcının davalıdan alınmasına, 04.04.1980 gününde oyçokluğu ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy