(6570 S. K. m. 7)
Dava: Taraflar arasındaki tahliye davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 11. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce davanın reddine dair verilen 7.12.1978 gün ve 229-1353 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nin 29.3.1979 gün ve 260-2730 sayılı ilâmı:
(... Vaki itiraz üzerine aynı bilirkişiler, depo ihtiyacının kiralananın dışında bir mahalde yapılmasının mümkün olacağını ve mağazanın giriş çıkışında, bu mağazanın hizasında kuvvetli şekilde tahkim yapılması, bununda azami masrafı mucip bulunacağı bildirilmiştir.
Bilirkişilerin evvelki beyanlarına karşıt ve davacıya külfet tahmil edecek şekilde görüşlerini değiştirmeleri ve bu değiştirilmiş beyanları ile hüküm tesisi isabetsizdir) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: İbraz edilen ve imarca da onanmış inşaat projesini inceleyen bilirkişi kurulu inşaatın yapılabilmesi için, can ve mal emniyeti bakımından davaya konu yerin boşaltılması gerektiğini bildirdiği halde ek raporda başka yerde depo kiralanması ve gerekli tedbirler alınmak suretiyle can ve mal emniyetine zarar verilmeyeceğini beyan etmişlerdir.
Bilirkişilerin evvelki görüşlerini davacıya külfet yükleyecek şekilde değiştirmiş olmalarına rağmen bu ek rapora dayanılarak karar verilmesi isabetsizdir. Bu itibarla tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına dosyadaki kâğıtlara, dayanılan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen özel daire bozma kararına uyulmak gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının özel daire bozma kararında gösterilen sebeplerden dolayı BOZULMASINA oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy