(818 S. K. m. 47) (765 S. K. m. 4)
(... Borçlar Yasasının 47. maddesinde, beden zararına uğrayan kimseye hakim tarafından özel durumlar gözönünde tutularak, adalete uygun bir manevi tazminat takdir edilmesi öngörülmüştür. Manevi tazminat, duyulan ve ömür boyu duyulacak olan elem ve manevi acıya karşılık alarak takdir olunan bir paradır. Olayın özelliği, duyulan ve duyulacak elem ve ızdırabın derecesi, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, özellikle de paranın satın alma gücü manevi tazminatın takdirinde gözönünde tutulması gereken unsurlardır.
Davacı, 1952 doğumlu bir genç kız olup, 18.11.1975 günü davalıya ait iş yerinde çalışmakta iken geçirdiği iş kazası sonunda, sağ elinin işaret parmağı birinci boğumundan kesilmiş ve beden gücünün % 2,1'ini yitirmiştir. Olayın meydana gelmesinde davacının hiçbir kusuru bulunmadığı, kusurun tamamının davalı işverende olduğu bilirkişi raporu ile saptanmıştır. Olayın ve zararın şu niteliğine ve kapsamına göre, manevi tazminatın 6.000 lira olarak takdiri, yukarıda açıklanan ilkelere uygun düşmediği gibi, hak ve adalet duygularını da zedeler niteliktedir. Gerçi, manevi tazminat miktarının takdiri hakime ait bulunmaktadır. Ne var ki hakim takdir hakkını, Medeni Kanunun 4. maddesi gereğince hak ve nesafete uygun şekilde kullanmakla yükümlüdür. Davacının talep ettiği manevi tazminat 20.000 lira olup, mahkemenin ılımlı olan bu isteği kabul etmeyerek 6.000 lira gibi adeta sembolik nitelikte bir manevi tazminata hükmetmiş bulunması, takdir hakkının doğru kullanılmadığının en belirgin bir kanıtıdır.
O halde, Özel Daire bozma ilamına uyulmak ve isteğin tümüne hükmedilmek gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırı bulunduğundan direnme kararı bozulmalıdır. Ancak, bu yanlışın düzeltilmesi yeniden duruşmayı gerektirmediğinden, somut olayın niteliği ve özelliği de gözönünde tutularak, hükmolunan 6.000 lira manevi tazminatın 20.000 liraya çıkartılması suretiyle hükmün düzeltilerek onanması Usulün 438. maddesi gereğidir.
Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, temyiz olunan kararın hüküm fıkrasına yazılı; (takdiren 6.000 lira manevi tazminat olmak üzere toplam 16.000 lira tazminatın) sözlerini çıkarılarak yerine, (takdiren 20.000 TL. manevi tazminat olmak üzere toplam 30.000 lira tazminatın) sözlerinin yazılmasına ve; (fazla manevi tazminat isteğinin reddine, harç taraflar lehine vekalet ücreti ve dava giderlerine daire olan mahkememizin 27.3.1978 tarihli esas, 1976/453, karar 1978/291 sayılı evvelki hükümde ısrar olunmasına) sözlerinin de kaldırılarak yerine (Harçlar Kanunu gereğince 770 lira ilam harcının davalıya tahsiline, avukatlık asgari ücret tarifesi gereğince 3.000 lira vekalet ücretinin ve davacının yaptığı 618 lira yargılama giderinin, davalıdan alınarak davacıya verilmesine) sözlerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şeklinin ONANMASINA onama gerekçesine göre temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene geri verilmesine oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy