(1475 S. K. m. 17)
Dava: Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara Yedinci İş Mahkemesi'nce davanın kısmen kabulüne dair verilen 27.10.1977 gün ve 975/70 ve 977/1094 sayılı kararın incelenmesi davalı N.C. Lt. şirketi tarafından istenilmesi üzerine Yargıtay Dokuzuncu Dairesi'nin 20.12.1977 gün ve 16139-17470 sayılı ilamiyla, Davacı, ihbar kıdem ve 274 sayılı Yasanın 19. maddesi uyarınca sendikal tazminat istemiş davalı işveren davacının işine İş Kanununun 17. maddesi uyarınca iş yerinde yasa dışı eyleme katılması nedeniyle haklı olarak son verildiğini savunmuş, mahkeme ihbar ve kıdem tazminatına ilişkin iddiayı kabul etmiş, sendikal faaliyet nedeniyle işe son verildiğinin ispat edilemediği gerekçesiyle bu husus hakkındaki tazminat isteğini reddetmiştir. Özel daire iş yerinde iki işçiden olaya sebebiyet verenin iş akdinin feshi işlemini protesto amacı ile davacının bir kısım işçilerle birlikte işi durdurmak şeklinde yasa dışı eylemine geçtiğinin ikaz ve ihtarlara rağmen iş başı yapmayarak bu eylemini mesai bitimine kadar sürdürdüğünün anlaşılmış olmasına göre davalı işverenin bildirimsiz fesih hakkının doğduğu gerekçesiyle kararı bozmuştur. Mahkeme davacının protesto olarak kabul edilen eyleminin iş yapmamak maksadına matuf olmayıp haksız olarak işten çıkarılan bir işçinin tekrar işe alınmasını temindir; İşçinin maksadı bu şekilde belirdiğine göre eyleminin İş Kanununun 17/II-g maddesi kapsamına girdiğinin düşünülemiyeceği gerekçesiyle önceki kararda direnilmiştir.
Temyiz eden: Davalı işveren vekili
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Olayda davacı işçi diğer bir kısım arkadaşlarıyla birlikte eyleme geçmiş ve işveren İş Kanununun 17. maddesine dayanarak davacı işçinin işine sor vermiştir. Dosyadaki delillerle bu yöne ilişkin savunma ispat edilmiştir. Hal böyle olunca işyerinde kavga edilenin işten çıkarılmasını protesto ve onun işe iadesini sağlama amacıyla işçilerin eyleme geçmelerini, işveren yararına gerçekleşen haklı nedenle, fesih durumunu ortadan kaldırıcı nitelikte kabul etmek, iş uyuşmazlıklarına İş Kanununun öngördüğünün dışında fiili durumlarla çözüm yolları aramaya geçerlilik tanımak sonucunu doğurur. Bu düşüncenin hukuk açısından himaye edilemeyeceği tartışma götürmeyecek açıklıkta bir gerçektir. Diğer taraftan hakkın kötüye kullanıldığı iddiası da gerçekleşmemiştir.
Yukarıda açıklanan nedenlerle özel daire bozma kararına uyulmak gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda açıklanan sebeplerden dolayı HUMK. nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA 16.01.1980 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy