(818 S.K. m. 41, 58) (743 S.K. m. 320)
Dava: Taraflar arasındaki "tazminat" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; AYDIN Asliye 2. Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 25.4.1979 gün ve 1975/499-1979/254 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 21.11.1979 gün ve 1979/9215-12831 sayılı ilamı:
(... Davacı; davalının evinden sıçrayan ateş ile meyve bahçesinin içinde bulunan evinin ve su hortumu ile ev eşyasının yandığını ileri sürerek bedeli olan 15 bin liranın tahsilini istemiştir.
Yeminle dinlenen tanık İsmail, İsmet ve Kazım, davalının 10 yaşlarındaki oğlunun yaz evlerinde ateş yaktığını, ateşin önce davalının saz damına, oradan da davacının bahçesine sirayet ettiğini açıkça beyan etmişlerdir. 8.77. 1978 günlü bilirkişi raporunda da yangının komşu bahçeden geldiği açıklanmıştır. Mahkemece de yangının davalının bahçesinden sirayet ettiği benimsenmiş, ancak dava dilekçesinde yangını davalının çıkardığı belirtilmiş, oğlundan söz edilmemiş bulunduğundan bahisle dava reddedilmiştir. Oysa davalı bina sahibi bulunduğuna göre BK. nun 58. maddesi gereğince binasının fena yapılmasından, yahut muhafazasından doğan zarardan sorumludur. Bu nedenle yangını bizzat davalının çıkarması ile 10 yaşlarındaki küçük oğlunun çıkarmış olması sonucu etkilemez. Öte yandan davalı MK. nun 320. maddesi gereğince ev reisi sıfatıyla de küçüğün çıkardığı yangın sonucundan sorumlu olur. Bütün bu nedenler göz önünde tutularak davacının gerçek zararının araştırılıp sonucuna göre hüküm verilmesi icabeder...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle, direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 28.10.1983 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy