(743 S. K. m. 320)
Dava: Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul Asliye 6. Hukuk Mahkemesince davanın husumetten reddine dair verilen 2.5.1977 gün ve 976/605 - 1977/180 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine,
Karar: ... 1 - Dava dilekçesindeki sözlerden, bu davanın Medenî Yasa'nın 320. maddesine dayanarak açılan bir sorumluluk davası olduğu anlaşılmaktadır. Anılan madde hükmüne göre, evin reisi, riyaseti altında bulunan küçüğün yaptığı zarardan sorumludur.
Bu bakımdan, dava tarihinde küçüğün reşit olup olmamasının, bu davanın görülmesine etkisi yoktur. O halde Mahkemece işin esasına girilip, davalının küçük üzerindeki denetim ve gözetim görevini gereği ve yeteri kadar yapıp yapmadığı ve doğan zarardan sorumlu tutulup tutulmayacağı tesbit edilip sonucuna göre bir karar verilmek gerekirken, anılan madde hükmüne ters düşen gerekçe ile davanın reddedilmiş olması bozmayı gerektirir.
2 - Reddedilen manevî tazminat için maktu tarifeyi aşan miktarda ücreti vekâlet takdiri de kabul yönünden bozmayı gerektirir.
Açıklanan iki sebepten bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; Mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki kâğıtlara, Özel Daire bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve olayın vuku bulduğu 25.10.1975 tarihinde Osman'ın reşit olmadığının anlaşılmasına göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken önceki kararda direnilmesi Usul ve Yasa'ya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen sebeplerden dolayı HUMK. nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy