(818 S. K. m. 102)
Dava: Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Adana Asliye 3. Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 3.6.1980 gün ve 1978/255 Esas, 1980/374 Karar sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 15.12.1980 gün ve 1980/5755-5838 sayılı ilamı:
(
Davadaki iddia, davalının şirkete ait elma ve fasulyeyi davalının şirket adına satarak verdiği taahhütname gereğince bedelini şirkete vermemekten ibarettir.
İddia bu olunca, evvelemirde söz konusu elma ve fasulyelerin davalı tarafından alınarak satılıp satılmadığının, satılmışsa bedelinin ne olduğunun ve davalı tarafından yapılmış bir gider varsa bunun miktarının saptanması eğer davalı elma ve fasulyeleri bulunduğu depodan taahhütnamesi gereğince satmak üzere almış da, makul bir süre içinde satmayarak yedinde alıkoymuş ise, bu takdirde taahhütnamesine aykırı olarak şirketi zarara sokmuş olacağından bu takdirde bu zarar miktarının saptanarak davalıdan tahsiline BK.nun 102. maddesi hükmü gereğince karar verilmek gerekirken eksik inceleme yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi Usul ve Yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, 29.02.1984 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy