(2004 S. K. m. 149)
Dava: Taraflar arasındaki "itiraz" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; (ESKİŞEHİR) icra Tetkik Mercii Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 25.1.1979 gün ve 361-11 sayılı kararın incelenmesi borçlu vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 30.4.1979 gün ve 3265-3918 sayılı ilamı: (..İncelenen icra takip dosyasına göre, alacağı teminatı ile birlikte temellük eden Şükrü Kahveciler borçlu ipotek veren Zeliha Emine Gergin aleyhine ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile takip yapmış ve borçluya icra emri tebliğ ettirmesi üzerine borçlu 26.4.1978 tarihli dilekçe ile hakkındaki takibin iptali için mercii müracaat etmiş ve merciice 8.6.1978 tarihinde aynı dosya üzerine icra memurluğuna başvurarak ödeme emri tebliğini istemiş ve borçluya 152 örnek numaralı ödeme emri 22.7.1978 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine borçlu süresinde icra dairesine borca karşı ve özellikle itiraz dilekçesinin 6. maddesinde belirtildiği veçhile takip iptal edilmemiş gibi ödeme emri gönderilmesi yasaya aykırı olduğundan dolayı itiraz etmiş ve ayrıca aynı gün merciie itirazda bulunmuştur. Merciice itirazın reddine dair 27.7.1978 tarihinde ittihaz olunan kararı borçlu temyiz etmiş, Yargıtay'ca bu karar 27.9.1978 tarihli kararla sonucu bakımından doğru olduğundan onanmıştır. Onama kararında açıklandığı veçhile borçlunun İİK.nun 149/b maddesine göre icraya itirazı üzerine takip durmuş olduğundan alacaklının merciie müracaatı halinde alacağı olumlu kararla takibe devam edebileceği gerekçesi ile karar onanmıştır. Bu defa alacaklı 4.12.1978 tarihli dilekçe ile borçlunun itirazının kaldırılmasını merciinden istemiştir. Merciice borçlunun itirazının kaldırılmasına karar verilmiştir. Bu karar borçlu tarafından temyiz edilmiştir. Özetlenen şu duruma göre, borçlu ödeme emri yukarıda yazılı nedenlerle itiraz ettiğine ve merciice 27.7.1978 tarihinde ittihaz olunan karar sonucu bakımından onandığına göre borçlunun evvelce yapılan takibin iptal edildiğine dair itirazının 27.7.1978 tarihli mercii kararı ile halledilmiş olduğunu kabulü doğru değildir. O halde borçlunun 152 örnek ödeme emri tebliği üzerine süresinde 25.7.1978 tarihli itiraz dilekçesinin yukarıda yazılı 6. bendinde ileri sürdüğü itirazının bu davada halli gerekir. Bu halde alacaklı iptal edilen takip dolayısiyla borçluya bu dosya üzerinden ödeme emri tebliğini isteyemez. Yeniden yapacağı bir takip dolayısiyla ödeme emri gönderilmesi gerekir. Bu sebeple borçlunun bu yöne ilişkin itirazının kabulü ile iptal edilen takip dolayısiyla gönderilen ödeme emrinin iptaline karar verilmesi gerekirken Yargıtay'ca 7.9.1978 tarihinde ittihaz olunan karar yanlış mana verilerek bu hususun merciin 27.9.1978 tarihli kararı ile halledildiğinden bahisli itirazın reddine karar verilmesi isabetsizdir..) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen sebeplerden dolayı 2.3.1983 tarihinde BOZULMASINA oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy