(743 S. K. m. 638, 641) (6831 S. K. Geç. m. 1)
Dava: Taraflar arasındaki "tapulama tespitine itiraz" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Çanakkale Tapulama Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 17.12.1980 gün ve 1975/97 E. 1980/170 Karar sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 30.3.1981 gün ve 1981/2364-3813 sayılı ilamiyla; (...Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. 1744 sayılı Kanunla değişik 6831 sayılı Orman Kanununun geçici 1. maddesi hükmü uyarınca Orman Bakanlığının gerekçeli mütaalasında nizalı parselin orman sayılan yerlerden bulunduğu belirtmiştir. Mahkemece bu mütalaa yeterli görülmemiş, yerinde keşif yapılmış, dinlenen uzman bilirkişi nizalı parselin orman sayılan yerlerden olmadığını belirtmiştir. Orman Kanunun geçici 1. maddesi hükmü gereğince mahkeme Orman Bakanlığı'nın mütalaası ile bağlı değil ise de, yapılan keşifde dinlenen bilirkişi düşüncesinin kabul edilebilmesi için uzman bilirkişinin taşınmazın fiili durumu bakımından Orman Bakanlığı'nın mütalaasında gösterilen gerekçe ve dayanakların gerçeğe uygun düşmediğini belirtmesi gerekir. Uzman bilirkişinin gösterdiği gerekçeler Orman Bakanlığının mütalaasındaki gerekçe ve dayanaklara aykırı düşmüştür. Nizalı parselin etrafında orman bulunmaktadır. O halde yeniden keşif ve inceleme yapıp yukarıda belirtilen esaslar gözönünde tutularak nizalı taşınmazın orman sayılan yerlerden ya da orman toprağı olup olmadığı saptanmalıdır. Mahkemece bu yönler gözönünde tutulmadan bilirkişinin eksik sözlerine dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması isabetsizdir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Temyiz eden: Orman İdaresi vekili Av. (N.A.).
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
1 - Ocak 1984 tarihinde yürürlüğe konulan 6831 sayılı Kanunun bazı maddelerinin değiştirilmesine ve bazı maddelerinin yürürlükten kaldırılmasına ilişkin bulunan 2896 sayılı Kanunla orman tarifi değiştirilmiş ve aynı kanunun 61. maddesiyle Orman Kanunun geçici 1. maddesi yürürlükten kaldırılmıştır. Bu Kanun kamu düzeni ile ilgili olduğu için geriye doğru yürür. Bu durumda mahkemece doğrudan doğruya uzman bilirkişi aracılığı ile inceleme yapmak ve çevre araziyi de birllikte gözlemlemek suretiyle taşınmazın orman olup olmadığı belirlenmelidir.
Olayda dava konusu parseller tarla niteliğiyle tespit edilmiş, yerel bilirkişi palamutluk olduğunu bildirmiştir. Mayıs 1314 günlü 25 sayılı sicilden gelen tarla tapu kaydının kapsamının belirlenebilmesi için sınırdaki kişi taşınmazının neresi olduğunun saptanması zorunludur. Zira, diğer sınırlar her yerde bulunabilen sınırlardır. Oysa mahkemece Rüstem oğlu İbrahim Dayı ya da Rüstem oğlu Mustafa olarak tanımlanan kişi yeri sağlıklı bir biçimde belli edilmemiş ve 467 sayılı parsel tutanağı ve dayanağı belgeler getirtilip, bu taşınmazın kime ait olduğu saptanılmamıştır. O halde, mahkemece yeniden orman araştırması yapılmalı, tapu kaydı ve vergi kayıtları Tapulama Kanunun 42. maddesi uyarınca uygulanmalı, sınır değişikliği nedeni belirlenmeli, sınırlar birleşik haritada gösterilmeli, kapsamı olan taşınmaz saptanılmalı ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir.
O halde, yerel mahkemenin yukarıda anılan Yasa hükümlerini gözeterek belirtilen şekil ve kapsamda bir araştırma ve inceleme için direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda gösterilen sebeplerden dolayı HUMK.nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.1.1984 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy