(1475 S. K. m. 14)
Dava: Taraflar arasındaki "alacak" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 5. İş Mahkemesince davanı kabulüne dair verilen 22.6.1981 gün ve 1980/65-1981/232 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 14.10.1998 gün ve 8596-12543 sayılı ilamı:
(...Davacı dava dilekçesinde ilk işe girdiği 1951 senesinden emeklilik nedeniyle en son ayrıldığı 25.7.1980 tarihleri arasındaki 29 yılı aşkın hizmeti için ödenen kıdem tazminatındaki noksanlıktan bakiye kıdem tazminatı istediği halde 93.1981 tarihli oturumda 2.7.191 - 29.12.1956 tarihleri arasındaki ilk çalışması sonunda (...İdare tek taraflı olarak arzusu ile işine son verildiğini göstermektedir. İbraname 2. döneme ilişkin olduğu için talebimizle ilgili değildir. Zaten talebimizin ilişkin bulunduğu dönem için böyle bir ibaranameye dayanamazlar. Çünkü hakkın özünü inkar ediyorlar. Olmayan bir şey için ibraname alınması düşünülemez...) demek suretiyle bu davada kıdem tazminatı isteğini 2.7.196=51 - 29.12.1956 tarihleri arasındaki hizmet süresine hasretmiştir. Buna rağmen mahkemenin asıl ilk dönemle ilgili istek hakkında saklı tutulan fazlaya ait dava açıldığı düşünülmek üzere, hasrı iddianın dışına çıkarak son dönem çalışmayla ilgili hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır..) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Davacının isteği iki hizmet dönemi kapsamaktadır. Davalı idare vekili diğer savunmaları yanında ibranameye de dayanmıştır. 9.3.1981 günlü oturumda davacı tarafın açıklamaları ibranameye karşı savunma olarak değerlendirilmelidir. Hal böyle olunca, sözü edilen açıklamaların isteğin önceki hizmet dönemine hasredildiği ve dolayısı ile mahkemece iddia dışına çıkıldığı sonucuna varılacak şekilde yorumlanmaması uygun olur. Mahkemenin direnme kararı bu nedenlerle isabetli olduğundan, esas yönünden inceleme yapılmak üzere dosya Özel Daireye gönderilmelidir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, direnme uygun olduğundan, esas yönünde inceleme yapılmak üzere dosyanın 9. Hukuk Dairesinin gönderilmesine, oyçokluğuyla karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy