(1475 S.K. m. 14, 16)
Dava: Taraflar arasındaki "kıdem tazminatı" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 10. İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 16.6.1980 gün ve 1978/155, 1980/293 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 17.10.1980 gün ve 9058 - 10851 sayılı ilamı: (...Davacı, 31.8.1977 tarihli dilekçesinde ailevi nedenlerle işinden ayrılmak zorunda olduğunu ve çalışma süresinin karşılığı olan tazminat ve sosyal haklarının verilmesi suretiyle 19.9.1977 tarihinden geçerli olmak üzere istifasının kabulünü istemiş ve anılan tarihte de işyerinden ayrılmıştır.
Davacının dilekçesindeki istifa sözcüğü işten ayrılmak isteği anlamında bir fesih bildirimidir.
Fesih iradesi kural olarak şarta bağlı olarak açıklanamaz. Feshi şarta bağlayan irade açıklamasına muhatap olan taraf şartı kabul edip etmemekte muhtardır. Karşı tarafa ulaşmış bulunan fesih bildiriminden de vazgeçilemez. Bu yoldaki irade açıklaması karşı tarafın kabulüne bağlı olmadığına göre davacı tarafından keşide olunan ihtarnamenin cevapsız bırakılmış olması dilekçede öne sürülen şartların zimnen kabul edildiği anlamına da gelmez. İşten ayrılanlara kıdem tazminatına müstehak görülmesi yasaya aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savanmalarına, dosyadaki kanıtlara, direnme kararında gösterilen gerektirici nedenlere göre, usul ve yasaya uygun olan direnme kararının onanması gerekir.
Sonuç: Temyiz itirazlarının reddiyle, direnme kararının açıklanan nedenlerle ONANMASINA, 01.06.1983 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy