(506 S. K. m. 87)
Dava: Taraflar arasındaki karar iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Niğde Asliye 1. Hukuk (İş) Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 14.12.1979 gün ve 1979/530-687 sayılı kararın incelenmesi davalı tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 8.2.1980 gün ve 1980/17-799 sayılı ilamıyla;
(Dava konusu işlerin görüldüğü yerle asıl işyeri bulunan Çimento Fabrikası arasında hem hukuki, hem de ekonomik yönlerden açıkça bağlantı bulunmasına göre, bu yerin bağımsız işyeri olarak kabulü mümkün bulunmamaktadır. Kaldı ki; bu davada üçüncü kişi diye adlandırılan müteahhit denilen kimse, mahkemece, aracı olarak nitelendirilmiş bulunması karşısında 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 87. maddesinin son fıkrası gereğince dahi söz konusu yerin bağımsız bir işyeri olarak düşünülmesine yasaca ve hukukça cevaz yoktur. Mahkemece, bu yönler göz önünde bulundurulmaksızın yazılı şekilde karar ittihazı usule ve yasaya aykırıdır
) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yargılama sonunda; Mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Karar: Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlerle ve özellikle, söz konusu yerin bağımsız bir işyeri olarak düşünülemeyeceği ve bu durumda (aracı) için ayrı bir işyeri dosyası açılması da istenemeyeceğine göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken önceki direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalı Kurum vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen sebeplerden dolayı H.U.M.K. nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.5.1983 günüde oyçokluğu ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy