(1086 S. K. m. 287)
Dava: Taraflar arasındaki "istirdat" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kocaeli Asliye 1. Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 11.5.1981 gün ve 58-290 sayılı kararın incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 25.9.1981 gün ve 4109-3982 sayılı ilamı:
(..HUMK.nun 287. maddesi hükmüne göre, taraflar arasındaki (delil anlaşmasına) istinaden dava konusu uyuşmazlıkta davacı banka kayıt ve evrakı delil sayılır ise de, dosyada mevcut davalılara ait hesap kartonuna nazaran davalıların hesap hareketlerinde devamlı ve özellikle 21.5.1980 tarihli olup, uyuşmazlığın kaynağını teşkil eden tevdiatta yatırılan miktarın 96.000 lira yazılıp, bakiye hanesinde 206.389 ve adet hanesinde ise 246.589 rakamları yazılı iken, bunların üzeri çizilmek suretiyle 56.000 ve adet olarak da 206.389 gösterildiği ve bu suretle banka kayıtlarının davalılar yönünden sağlıklı bir kayıt olmadığı müşahade edildiğinden, davacı Bankanın kendi kayıtlarına lehine olarak dayanması artık mümkün değildir. Bu itibarla, mahkemece yapılacak iş, üç kişilik bilirkişi marifetiyle tarafların iddia ve müdafaaları çerçevesinde inceleme yaptırılması ve özellikle paranın yatırıldığı 21.5.1980 günü diğer hesap hareketlerinde yer almıyan adet hanesinin kullanılması ve davalıların elindeki mevduat cüzdanındaki 96.000 yazılı olması ve bu iki kalemin birbirine uymaması ve ondan sonraki hesap hareketlerinin davalıların iddia ettiği gibi 96.000 lira yatırılmışcasına işleme tabi tutulması halleri ve bu meyanda, bankaların bir itibar ve itimat işletmeleri bulundukları da nazara alınarak delillerin değerlendirilmesi ve elde edilecek sonuca göre gerektiğinde Usul Yasasındaki yemin ve TTK.nun 83. maddesindeki defter yeminine ilişkin hükümler uygulanarak bir karar verilmesi icap ederken, eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş ve hükmün bozulması lazım gelmiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi Usul ve Yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, 27.06.1984 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy