(1086 S. K. m. 440) (743 S. K. m. 134)
Dava: Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Isparta Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 20.11.1980 gün ve 1979/542-1980/667 sayılı kararın incelenmesi davalı tarafından istenilmesi üzerine,
(... Davalı kadın, gerçekten cinsel ilişkiden kaçınan kimse olsa idi, bikrinin izalesi için doktorun müdahalesine müsaade etmezdi. Buna razı olması, davalının eşine ne kadar bağlı olduğunu göstermekte, bu davranışı, kocasının başarısızlığının sebebi, ister yapı hatasına, isterse psikolojik sebebe dayansın, onun kusurunu örtmek ve kendi üzerine almak gibi bir fedakarlık anlamına gelmektedir. Olayların tabii akışı karşısında bulunan az önce açıklanan şekilde değerlendirilmesi gerekir. Bunun mahkemece cinsel yaklaşımdan kaçınma şeklinde kabul olunması yanlıştır. Öte yandan piknikte bir kez uyuklamak, evde misafirlere yine bir defa ilgi göstermemek de başlı başına bir boşanma sebebi sayılamaz. İşte açıklanan sebeplerle davanın reddi gerektiği halde boşanmaya karar verilmiş olması yanlış olup, hüküm bu sebeple bozulmalı idi. Ne var ki, temyiz incelemesi sırasında bu yön gözden kaçmış, karar düzeltme isteği yerinde görülmüş olmakla onama kararının kaldırılması, hükmün bozulması uygun düşmüştür...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; Mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki kanıtlara ve gösterilen gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen sebeplerden dolayı BOZULMASINA, çoğunluk sağlanamadığı için, ikinci görüşmede oyçokluğu ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy