(818 S. K. m. 53)
Dava: Taraflar arasındaki rücuan alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Adana İş Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne dair verilen 13.12.1982 gün ve 1982/493-763 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 14.2.1983 gün ve 1983/336-612 sayılı ilamıyla;
(... Ceza Hakiminin kusur oranına ilişkin kararı, Borçlar Kanunu'nun 53 üncü maddesi uyarınca hukuk Hakiminin bağlamayacağı gibi davacı tarafından bu kusur oranının kabul edilmemiş bulunması karşısında olaydaki kusur oran ve nedenlerinin uzman bir bilirkişi kuruluna tespit ettirilip hasıl olacak sonuç uyarınca karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve Kanuna aykırıdır
) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: İlke olarak B.K.'nun 53 üncü maddesi uyarınca ceza mahkemesi kararı kusurun takdiri bakımından hukuk bölümünü takyit etmez. Ancak, olayda ceza mahkemesi kararının mahiyeti dikkate alındığında hakimin kusurun takdirinde bir yanılgısı bulunmadığı sonucuna varılmaktadır. Bu nedenle usul ve yasaya uygun olan direnme kararı onanmalıdır.
Sonuç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, 03.05.1985 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy