(1086 S. K. m. 254)
Dava: Taraflar arasındaki boşanma davacısından dolayı yapılan yargılama sonunda; Tirebolu Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 27.4.1982 gün ve 1981/261 - 1982/85 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 6.7.1982 gün ve 4841-6045 sayılı ilamı:
(Aksine inandırıcı deliller bulunmadıkça asıl olan tanıkların doğruyu söylemiş olmalarıdır. (HUMK.254). Dosyada tanıkların olmamışı olmuş gibi gösterdiklerinin kabulü için yeterli delil mevcut değildir. Kocanın Almanya'da bulunduğu zamana rastlayan olaylara ilişkin tanık sözlerinin gerçek dışı sayılması isabetsizdir. Kaldı ki, olay gerçek olmasa bile kocadan çıkmayan zina dedikodusu dahi boşanma sebebidir. O halde davalının bu tutumu karşısında davanın kabulüyle boşanmaya karar verilmesi gerekirken değerlendirmede ki yanılgı sonucu davanın reddedilmesi usul ve kanuna aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuku Genel kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmaları dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 08.06.1984 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy