(506 S. K. m. 79)
Dava: Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İzmir 1.İş Mahkemesi'nce davanın reddine dair verilen 25.2.1983 gün ve 211-69 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 24.5.1983 gün ve 2933-4855 sayılı ilamıyla;
(... Davacının hizmet ilişkisi emeklilik nedeniyle sona ermiştir. Öbür yandan İş Yasası'nın 2320 sayılı Yasa ile yeniden düzenlenen 14/4 üncü maddesinde T.C. Emekli Sandığı Kanunu ve Sosyal Sigortalar Kanunu'na veya yalnız Sosyal Sigortalar Kanunu'na tabi olarak, sadece aynı ya da değişik kamu kuruluşlarında geçen hizmetlerin birleştirilmesi esası getirilmiştir. Bu ilkenin hukuksal sonucu olarak çalışırken muvazzaf askerlik hizmetini yapmak için ayrılan ve bu hizmeti yaptıktan sonra tekrar işyerine giren davacı muvazzaf askerlikte geçen süreleri sonradan çıkan özel yasalarla Sosyal Sigortalar Kurumu'na borçlanmışsa, artık bu hizmetin sosyal sigortalı hizmet sayılarak kıdem tazminatında hesaba katılması gerekir.
Mahkemenin az önce açıklanan hukuki durumu gözetmeden ve davacının muvazzaf askerlikte geçen sürenin Sosyal Sigortalar Kurumu ile ilişkilendirildiği araştırılmadan yazılı düşünce ile reddi yasaya aykırıdır.
Eğer bu süre Emekli Sandığı'na borçlanılmak suretiyle Emekli Sandığı ile alakalandırılmışsa bu takdirde de 14'üncü maddenin 6'ncı fıkrasındaki sınırlama dikkate alınarak hesaba katılır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Davacının askerlikte geçen süreyi borçlanmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle mahkemenin direnme kararı doğrudur, onanmalıdır. Bu gerekçe karşısında başka bir anlatımla Özel Daire ile mahkeme arasındaki görüş ayrılığı dikkate alındığında ayrıca askerlik borçlanmasına esas olan sürenin kıdem tazminatına eklenip eklenemeyeceği sorunun tartışılmasına gerek görülmemiştir.
Sonuç: Davacı vekilini temyiz itirazlarının reddi ile direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, 03.05.1985 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy