(818 S. K. m. 41)
Dava: Taraflar arasındaki "tazminat" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Ankara Asliye 12. Hukuk mahkemesince davanın reddine dair verilen 14.11.1983 gün ve 1983/124-549 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 13.3.1984 gün ve 1984/791-1415 sayılı ilamıyla; (... Davacı aynı olay nedeni ile davalı idareye (253.950,60) lira ödemeyi kabul etmiş ve bu miktarı taksitlerle ödemiş ise de, bu ödemelerden sonra kendisine 5.1.1983 tarihinde tebliğ edilen ceza mahkemesinin beraat kararı ile olayda hiç bir kusurunun bulunmadığını anlamış ve bunu müteakip 23.2.1982 tarihinde açtığı bu dava ile kendisini olayda kusurlu zannederek hataen davalıya ödediği meblağın iadesini istemiş bulunmaktadır. Nitekim, mahkemece hükme dayanak yapılmış bulunan bilirkişi kurulu raporunda dahi davacının olayda kusursuz olduğu saptanmış bulunmaktadır. Böyle bir durumda mahkemece, davacı, tarafından hataen ödenen bu miktara ilişkin isteminin, B.K.'nun 61 ve 62 nci maddeleri uyarınca kabulüne karar verilmek gerekirken bu yöne ilişen talebi de içerecek şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir..) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü :
Karar: Olayın meydana geldiği 25.11.1981 günü saat 01.00 sıralarında Çaycuma SEKA müessesesine tomruk götürürken müessesenin giriş kapısına yakın Ahatlı hemzemin geçidinden geçip kapıya geldiğinde girişte yanmakta olan bir tüpün patlama ihtimali olduğunun ihtar edilmesi üzerine davacı kamyonu geriye doğru sürmüş, geçitte demiryolu üzerinde kamyonun stop etmesi üzerine aşağıya inip gelmekte olan yük trenine durma işareti vermiş, ancak fren mesafesinin kısa olması nedeniyle, katar kamyonun kasa kısmına çarparak hasara neden olmuştur.
Bu olay nedeniyle Ceza Mahkemesinde kamu davası açılmış, neticede bilirkişi raporuna dayanılarak (sanığın, bu davada davacı) beraatine karar vermiştir. Davacı kamyonun 1/2 hissesine sahip olup aynı zamanda aracın sürücüsüdür. Dava açılmadan evvel kamyonun diğer yarı hissesine sahip bulunan (A.K.) D.D.Y. tarafından yapılan tebligat üzerine borcu kabul ederek taksitler halinde ödemiştir. Olay sırasında düzenlenen trafik raporuna göre davacının % 100 kusurlu olduğu ehliyetsiz bulunduğu belirtilmiş olup davacının Trafik Kanunu'nun 50 nci maddesi uyarınca sorumlu olduğunun kabulü gerekir. Bu nedenlerle davanın reddi usul ve yasaya uygun olduğundan direnme kararı onanmalıdır.
Sonuç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, 05.03.1986 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy