(818 S. K. m. 106, 184, 222)
Dava: Taraflar arasındaki "sözleşmenin feshi, teslim" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; GİRESUN Asliye 11. Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 21.12.1982 gün ve 1981/306-404 sayılı kararın incelenmesi davalı, Abdullah ve Yavuz tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 30.12.1983 gün ve 1983/7772-9343 sayılı ilamı;
(.. Mahkeme, davacılar Abdullah ve Yavuz'un kötü niyeti olduklarını kabul ederken iki maddi vakıayı esas almıştır.
Bunlardan biri, Abdullah ile Yavuz'un trafik kaydının kimin üzerine olduğunu araştırmadan Saim Yılmaz ile satış akdini yapmaları olgusu, diğeri ise tanık sözleridir.
Mahkeme hukuku değerlendirmede ve delilleri takdirde yanılğıya düşmüştür, şöyleki:
Trafik kaydına rağmen mülkiyetin bir üçüncü kişi üzerinde bulunmasını engelleyen bir yasa hükmü yoktur. Taşınır mal (menkul mal) satışının geçerliliği belli bir şekle bağlı tutulmamıştır. Mülkiyeti muhafaza veya adi, yahut taksitle satış, bağışlama gibi taşınır mal mülkiyetini geçiren bir sözleşme ile mülkiyet trafik kaydına rağmen başkasına aktarılabilir. 6085 sayılı trafik yasası ve tüzüğüne göre, trafik kaydı tapu ya da gemi sicili gibi mülkiyeti teslim ile geçer. Öyle ki trafik kaydının başka birinin üzerinde bulunması bir yana, iyi niyetli alıcılara bu tür yapılan satışlarda geçerlidir. Bu itibarla, satım akdi kurulurken mücerret alıcının trafik kaydını tetkik etmiyişi olayı kötü niyetin varlığına yeterli olmaz. Öyleyse mahkemenin bu konudaki görüşü anlatılan hukuk kurallarına ters düşmektedir.
Dinlenen tanıkların hiç biride, davacıların muvazaalı ve kötü niyetli olarak sözleşme kurduklarını söylememişlerdir. Aksine, dava dosyasındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde otobüsün mülkiyetini hukuken geçerli bir şekilde kazandıkları doğrulanmaktadır. Bu nedenle, davalı Mahmut Dinç'in. Bunlardan ayrı, Mahmut Dinç'in Naim Yılmaz'a karşı sözleşmeyi bozma hakkını (B.K. 222; 106) kazanmış olması dahi, Abdullah ve Yavuz ile Naim Yılmaz arasındaki satış hukuki geçerliliğine ve mülkiyeti edinme hakkına etkili olamaz.
Mahkemenin maddi olguların hukuki nitelendirilmesinde ve delilleri takdirde hataya düşmesi usul ve yasaya aykırıdır.
Mahkemece yapılacak iş az yukarıda yapılan açıklamaların ışığı altında davacılar Abdullah Eren ve Yavuz Kütüklü'nün davasını kabul etmekten ibarettir..) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü :
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalı Abdullah ve Yavuz vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, 02.04.1986 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy