(743 S. K. m. 134)
Dava: Taraflar arasındaki "boşanma" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kuşadası Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 29.9.1983 gün ve 1982/71 - 1983/127 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 28.2.1984 gün ve 256-1910 sayılı ilamiyla; (...Eşlerin uzun süre ayrı yaşamaları başlı başına geçimsizlik sebebi sayılamaz. Davalının, davacını şeref ve haysiyetini rencide edici şekilde sözler söylediği ispatlanmadığı gibi aksine davacının başka bir kadınla ilişki içerisinde bulunduğu gerçekleşmiştir. Şu durumda davacı kusurlu olup dava açmak hakkı bulunmadığından davanın reddi zorunludur. Bu yön gözetilmeden delilerin takdirinde yanlışa düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Temyiz Eden: Davalı vekili
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Taraflar karşılıklı iddia ve savunmalarına dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı HUMK.'nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, 7.3.1986 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy