(743 S. K. m. 633) (2942 S. K. m. 3)
Dava: Taraflar arasındaki "yasal faizin tahdidi" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Eskişehir İkinci Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 1.6.1982 gün ve 1982/27-326 sayılı kararın incelenmesi davalı belediye vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay Beşinci Hukuk Dairesi'nin 6.10.1982 gün ve 1982/8625 - 8439 sayılı ilamıyla: (...Kamulaştırma işleminde faize hükmedilebilmesi için idarece taşımaz mala fiilen elkonulması, başka deyimle mülk sahibinin o yerden tasarrufunun önlenmesine bağlıdır. Bu nedenle mahkemece kamulaştırılan taşınmaz mala el konulup konulmadığı ve günü araştırılmadan faize hükmedilmesi doğru bulunmamıştır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Temyiz eden: Davalı E.... Belediyesi Vekili
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Dava, idarece kamulaştırılan taşınmaz bedelinin bankaya yatırılmış olmasına rağmen, davalı belediyenin tek taraflı talimatı ile ödenmesine mani olunması nedeniyle, kamulaştırma bedelinin bloke edildiği tarihten ödeme yapıldığı güne kadar geçen zamanda tahakkuk edecek kanuni faiz isteğidir.
Toplanan delillere göre, idare tek taraflar olarak kamulaştırma bedelinin davacılara ödenmesine engel olmuştur. Gerek kamulaştırma ve dava tarihinde yürürlükte olan 6830 sayılı, gerekse onu yürürlükten kaldıran ve halen yürürlükte bulunan 2942 sayılı Kanun, parası peşin ödenmek şartı ile taşınmazların kamulaştırılabileceği hükmünü getirmiştir. Peşin ödeme, paranın taşınmaz sahiplerine nakden ödenmesi veya emirlerine bankada hazır bulundurulması şeklinde olur. Belediye kamulaştırma bedelini bankaya yatırmış olmasına rağmen, hak sahiplerine ödenmesine tek taraflı iradesi ile mani olmuştur. Kamulaştırma yapılmakla taşınmaz mülkiyeti MK. nun 633. maddesi uyarınca idareye geçer. Davacılar çekişmesiz olan kamulaştırma bedelini zamanında alamadıkları için yasal faizini istemişlerdir. Yerel mahkemece davacıların istediği faize hükmedilmiş bulunmasına göre, usul ve yasaya uygun olan direnme kararının onanması gerekir.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA 1292.- lira bakiye temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16.10.1985 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy