(1086 S. K. m. 38, 39)
Dava: Taraflar arasınaki "elatmanın önlenmesi" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; MİLAS Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 19.7.1983 gün ve 1983/446-480 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 18.10.1983 gün ve 1983/8874-9745 sayılı ilamı: (... Davacı Mehmet Emin Uzun dava dilekçesinde Kazım görgülü'den satın aldığı yere, davalı Ortaköy muhtarlığı, yol olduğu iddiası ile kaymakamlıktan men kararı almak suretiyle el attığından, taşınmazın köy orta malı yolla ilgisi bulunmadığından, idari men kararının durdurulmasına ve yerin kendisine teslimine karar verilmesini istemiştir.
Davalı 17.5.1983 günlü cevap dilekçesinde; taşınmazın köy yolu olduğunu bildirmiş, ilk oturumdaki sözlü beyanında da; men kararını şahsen kendi adına aldığını savunmuştur.
Kaynakamlıkça verilen men kararına ilişkin kağıtların incelenmesinden; davalı İsmail Sakarya'nın başvurusu üzerine, taşınmazım yol olduğunun anlaşılması ile davalının bu yerden men'ine, taşınmazın Ortaköy muhtarlığına teslimine karar verildiği görülmüştür.
Kaymakamlıkça verilen men kararında; taşınazın köy yolu olduğu kabl edilerek Ortaköy muhtarlığına teslim edilmesi nedeniyle davada hasım sözü geçen köy muhtarı olacaktır. Maşvuruda buluna ndavalı köy muhtarının, muhtalık ıfatına dayanmadan köy halkından biri olarak şahsen başvuruda bulunması, husumetin köye yöneltilmesine engel teşkil etmez. Çünkü men kararında hak sahibi olarak köy tüzel kişiliği gösterilmiştir.
Mahkemenin aksine düşünce ile davanın husumet yönünden reddine karar verilmesi isabetsizdir. Ancak, davacı temsilci de hata etmiştir. Köyü, köy ihtiyar heyeti üyesi değil, köy muhtarı temsil eder. Davacıya köy muhtarına davetiye tebilğ ettirmek üzere önel verilmek ve davaya muhtar huzuruyla devam olunmak gerekir...) gerekçesiyle bozulark dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yarılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca öncelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtalr okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulnca da benimsenen özel daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi Usul ve Yasaya aykııdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının özel daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, 11.12.1985 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy