(1475 S. K. m. 26, 35)
Dava: Taraflar arasındaki "alacak" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Trabzon Birinci Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi'nce davanın kabulüne dair verilen 23.12.1982 gün ve 1980/74-1982/1153 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay Dokuzuncu Hukuk Dairesi'nin 2.5.1983 gün ve 2386-4391 sayılı ilamiyla; (...Önceki davada saklı tutulan fazla mesai ücreti ile ilgili olarak açılan bu davada, davalı zamanaşımı def'inde bulunmuştur. Ancak niteliği itibariyle beş yıllık zamanaşımına tabidir. Ve bu dava tarihi itibariyle nazara alınması gerekir. Ancak, davalı ödeme savunmasında da bulunmuştur.
O halde yapılacak iş, bu dava tarihinden geriye doğru beş yıl içinde gerçekleşen fazla mesai parasını tespit etmek, bundan, ödenen miktar varsa tenzil etmek, bu nedenle davalıya ödeme def'ini ispat için imkan tanımak ve bu şekilde yapılacak hesap sonunda alacak kalırsa, ona hükmetmek yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir. Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Fazlaya ilişkin hak saklı tutularak şimdilik kaydiyle açılan kısmi davada verilen kararın kesinleşmiş bulunması, saklı tutulan kalan kısım hakkında açılan sonraki davada ileri sürülen zamanaşımı savunmasının dikkate alınmasını engelleyici bir durum oluşturmaz. İkinci davanın açılış gününden geriye doğru beş yıllık süre içindeki alacak haklarına hükmedilmek icabeder. Olayda hükmedilen miktar bakımından bir isabetsizlik bulunmasına göre direnme kararı sonucu itibariyle doğru olduğundan onanmalıdır.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, 18.09.1985 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy