(743 S. K. m. 2, 3, 650)
Dava: Taraflar arasındaki "temlikten tescil" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Alanya Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 28.12.1982 gün ve 314 - 613 sayılı kararın incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 31.5.1983 gün ve 2319 - 4283 sayılı ilamı : (... Davalı Hasan Atayın tapunun 3 pafta, 142 parsel sayısında kayıtlı taşınmazını 1968 - 1969 yıllarında davacılara sattığı davacıların da bu taşınmazı imar ve ihya ederek muz bahçesi haline getirdikleri ve tasarruf ettikleri muzun ocak halinde olup dallarının meyve verdikten sonra hayatiyetlerini kaybettikleri ve yerlerine aynı ocaktan yeni fidanlar çıkıp verime geçtikleri dosya kapsamı mahallen yapılan keşif ve uygulama bilirkişi ve tanık sözlerinden anlaşılmıştır. 5.7.1944 gün ve 12/16 sayılı birleştirme kararında açıklandığı veçhile bir taşınmaz üzerinde alıcı bina yapar veya meyve fidanı dikerek bahçe meydana getirirse, taşınmaz malikinin buna rıza gösterdiği ve alıcının da iyi niyetle hareket ettiği kabul edilir. Davacılar davalıdan haricen satın aldıkları çekişmeli taşınmazı muz bahçesi haline getirdiklerine ve uzun süreden beri tasarruf ettiklerin davalı gözönünde taşınmazın bahçe haline getirilmesine ve uyuşmazlık doğuncaya kadar tasarrufa karşı çıkmadığına göre davacıların iyi niyetli olduklarının kabulü gerekir. Uzman bilirkişi Ziraat Yüksek Mühendisi Hüseyin Şahin raporunda muzun ocak halinde olduğunu meyve veren dalların hayatiyetlerini kaybettiklerini ve yerlerine aynı ocaktan fidanlar çıktığını ve verime geçtiklerini bildirdiğine ve bu suretle muzun devamlılık gösterdiği anlaşılmasına rağmen muzun geçici olarak yararlanılan bir bitki olarak tavsifi doğru görülmemiştir.
Ancak uzman bilirkişi mevkii ve toprak yapısı verimlilik göz önüne alınınca 1981 yılında nizalı taşınmazın bir dekarını 1.500.000 lira olup toplam değerinin 2.880.000 lira ve toplam değerinin 4.800.000 lira tutacağını bildirmiştir. Ayrıca kuru duvar ve su harkının değerini açıklamıştır. Tanıklar ise taşınmazın muz bahçesi haline getirilmeden önce hali ve taşlık durumda olduğunu davacıların taşları sökerek ve araziyi teraslıyarak muz bahçesi haline getirdiklerini haber vermişlerdir. O halde, dava tarihi itibariyle taşınmazın hali ve taşlık değerinin belirtilmesi sonra imar ve ihya değerinin tespiti bu değere bahçe değeri ile kuru duvar ve harkın değerlerinin eklenmesi suretiyle objektif unsurun saptanması gerekir. Objektif unsurun belirlenmesi bakımından rapor eksik kalmıştır.
Bu itibarla davalıların iyi niyetli oldukları muzun devamlılık gösterdiği nazara alınmadan objektif unsur gereğince saptanmadan yazılı olduğu veçhile koşulları gerçekleşmediğinden söz edilerek davanın reddi isabetli bulunmamıştır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve HUMK. nun 2494 sayılı yasa ile değişik 438/son maddesi gereğince duruşma isteğinin reddine karar verilip dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara bozma kararında açıklanan gerektirici nedenle Hukuk Genel Kurulunca benimsenen özel daire bozma kararına uyulmak gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının özel daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 04.12.1985 gününde BOZULMASINA oyçokluğuyla karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy