(1086 S. K. m. 254)
Dava: Taraflar arasındaki "alacak" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Konya Asliye 3. Hukuk mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 18.3.1983 gün ve 1981/724 - 1983/153 sayılı kararın incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 2.6.1983 gün ve 1983/4917-5018 sayılı ilamı: (... Aksine ciddi ve inandırıcı deliller bulunmadıkça asıl olan tanıkların doğruyu söylemiş olmalarıdır. Davacının anası altınların bozdurulup parasını davalı kocanın aldığını söylemiştir. Davalının dayısı ve babasından motor için para alması altınların bozdurulduğuna ilişkin tanıklığı geçersiz kılmaz. Öyle ise ziynet ve altınlara ilişkin isteğinde kabulü ile davalıdan alınmasına karar verilmesi gerekir. Bu yönün gözetilmemesi usul ve kanuna aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici yönlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA 31.01.1986 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy