(634 S. K. m. 19)
Dava: Taraflar arasındaki "634 sayılı Yasa" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 10. Sulh Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 25.12.1984 gün ve 792 - 1310 sayılı kararın incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin 20.5.1985 gün ve 5706 - 6048 sayılı ilamiyla; (...Kat mülkiyetli bir apartmanın ortak yeri olan bahçenin projesindeki duruma getirilmesi dava edilmiş ise de, kat malikleri kurulunun 21.6.1976 gününde oybirliği ile aldığı kararla, kat maliklerine, bahçeden bu şekilde yararlanma hakkı tanınmış olduğundan ve bu karar, dairesini daha sonra satın almış olan davacıya da bağlıyacağından ve böylece, davalının bahçeyi bu şekilde kullanmasında Yasaya aykırı bin yön görülmediğinden, mahkemece davanın bahçeyi bu şekilde kullanmasında Yasaya aykırı bir yön görülmediğinden, mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde bahçenin projesindeki duruma getirilmesine hükmolunması doğru bulunmamıştır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Temyiz Eden: Davalılar vekili Av. (A.Z.)
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nu 19. maddesi kat maliklerinin ana taşınmazın mimari durumunu titizlikle korumak zorunlu olduklarını ve kat maliklerinden birinin kat maliklerinin rızasını almadıkça, ana taşınmaz ortak yerlerinde inşaat, onarım, tesisler yaptıramayacağı gibi, değişiklik de yaptıramayacağını hükme bağlamıştır. Bununla beraber bütün kat malikleri oy birliğiyle karar vermiş olsalar bile, ortak yerlerde, imarca onanmış proje dışında ve imar mevzuatına aykırı olarak değişiklik, onarım ve tesis de yapılamaz. Ana yapının mimari durumu imar mevzuatına göre yetkili idarece onanmış plan ve projede gösterilir. Yapılacak her türlü değişikliğin Belediye imar Müdürlüğü'nce onaylanmış değişiklik projesine uygun olması gerekir. Burada şu hususun da özellikle belirtilmesinde yarar vardır. Ana taşınmazın ortak yerlerinde değişiklik, inşaat, onarım ve tesisat yapılabilmesi için, kat maliklerini tümünü muvafakatı ile imar mevzuatına uygun şekilde bir proje değişikliğine ve ruhsat alınmasına ihtiyaç vardır. Ancak bu şekilde gerçekleştirilen bir proje değişikliği hukuken geçerli ve bütün kat maliklerini bağlayıcı olabilir. Diğer taraftan tüm kat maliklerinin muvafakatı alınmadan her hangi bir suretle onaylatılan değişiklik projesi de yok hükmündedir. Başka bir anlatımla bütün kat maliklerinin muvafakatları olmadıkça ve yasal prosedürden geçirilmedikçe salt değişiklik projesinin tasdik edilmiş olması hukuki sonuç doğurmaz. (Aynı mahiyete: Hukuk Genel Kurulu'nun 6.11.1985 gün ve 1984/5 - 348 - 878 sayılı kararı).
Olayda proje değişikliği usulüne uygun olarak gerçekleştirilmeden otopark yeri değiştirilmiştir. Mücerret kat malikleri kurulunca bu yolda karar verilmesi yeterli olmayıp usulüne uygun değişiklik projesini mevcut olması zorunludur. Direnme kararı bu nedenlerle usul ve yasaya uygun olduğundan onanmalıdır.
Sonuç: Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, 19.11.1986 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy