(6570 S. K. m. 7)
Dava: Taraflar arasındaki "tahliye" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Tavşanlı Sulh Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 3.11.1983 gün ve 1982/642 esas, 1983/508 karar sayılı kararın incelenmesi davalılardan H. Hüseyin tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nin 9.2.1984 gün ve 1984/984-1265 sayılı ilamıyle;
(... Davacı, açık artırma suretiyle kiralananın davalılardan Ahmet'e kiralandığını ve kira sözleşmesinde devir yasağı bulunmasına rağmen davalı Ahmet'in kiralananı diğer davalı H. Hüseyin'e devir ettiğini ileri sürerek, akte aykırılıktan kiracının ve fuzuli şagilin kiralanandan çıkarılmasını istemiştir. Davalı Ahmet, kiralananı 1975 senesinde diğer davalıya devir ettiğini ve diğer davalı H. Hüseyin de kiralananı 1974 senesinde devir aldığı ve o tarihten beri kira paralarının tarafından ödendiğini ileri sürmüştür. Davalılar 17.2.1982 tarihli dilekçeleri ile ortaklıktan ayrıldıklarını ve kiralananı H. Hüseyin'e devir edildiğini bildirmiş ve davacı belediye 19.3.1982 tarihli yazısında kesin devrin yapılması için dilekçe ile müracaat edilmesini istemiştir. Müracaat edilmiş ise de anlaşma yapılmamıştır. Bu müracaat 23.2.1982 tarihinden itibaren davalı H. Hüseyin kiralananda oturmaya devam etmiş ve 2.9.1982 tarihinde akit yenilenmiştir. Yine davaya tevessül edilmemiş, ancak dava 30.12.1982 tarihinde açılmıştır. Davalıların savunmasında belirtilen tarihlerden itibaren kira bedellerinin hangi davalı tarafından ödendiği dosyadan anlaşılmaktadır. Bu cihetin tespiti için taraflardan delilleri istenmek ve kira bedelleri davalı H. Hüseyin Tarafından ödenmiş olduğu takdirde davacının bu devre zımni muvafakat ettiği kabul edilmek ve buna göre bir karar verilmek gerekir. Bu cihetler araştırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır
) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Temyiz eden: Davalılardan H. Hüseyin vekili,
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Belediyeye ait taşınmazın kiralanması 2490 sayılı Artırma, Eksiltme ve İhale Kanunu ile öngörülen şekle tabi tutulmuş olup bu şekil geçerlilik koşuludur ve doğrudan doğruya kamu düzenini ilgilendirir. Olayda her ne kadar önceki kiracı ile şekle uygun kira sözleşmesi yapılmış ise de, onun, taşınmazı devrettiği davalı ile belediye arasında 2490 sayılı Yasaya uygun olarak yapılmış geçerli bir kira sözleşmesi bulunmamaktadır. Direnme kararı bu nedenlerle usul ve yasaya uygun olduğundan onanmalıdır.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, gerekli temyiz ilam harcı peşin alınmış olduğundan başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 25.12.1985 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy