(1086 S. K. m. 427)
Dava: Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kartal 1. İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 19.11.1984 gün ve 1982/357 - 1984/416 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 27.2.1985 gün ve 1984/12982 - 1985/2193 sayılı ilamı ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Davacı iş aktinin haksız olarak feshedildiğini ileri sürmüş ve fazlaya ilişkin hakkını saklı tutmak suretiyle şimdilik 40.000 lira kıdem tazminatı ile 20.000 lira ihbar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Yerel mahkeme, davalının davacı işçiye 370.799 lira kıdem tazminatı, 60.604 lira da ihbar tazminatı ödemesi gerektiğini kabul etmiş; ancak istekle bağlı kalarak, 40.000 lira kıdem tazminatı ile 20.000 lira ihbar tazminatının davalıdan alınıp, davacıya verilmesine karar verilmiştir.
Bu karar, davalının temyizi üzerine, özel dairece davacının iş akdi gözaltına alınma ve tutukluluk sonucu, şahsına bağlı zorunlu sebeple devamsızlık nedeniyle feshedildiği için ihbar tazminatına hükmedilemeyeceği...) gerekçesiyle bozulmuş davalının öteki temyiz itirazları ise, yerinde görülmediğinden reddedilmiş ve kesinleşmiştir. Ancak, mahkeme ihbar tazminatına ilişkin eski kararda direnmiştir.
Görülüyor ki, davanın bu aşamasında, gerek mahkeme ile özel daire arasındaki; gerekse taraflar arasındaki uyuşmazlık, sadece ihbar tazminatına ilişkin olup, öteki yönler kesinleşmiştir. Uyuşmazlığa konu olan ihbar tazminatının tamamının 60.604 liradan ibaret bulunduğu ise tartışmasızdır.
Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 3156 sayılı Kanunla değiştirilen 427. maddesinin ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları; miktar veya değeri yüz bin lirayı geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir.
Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde, yüz bin liralık kesinlik sınırı alacağın tamamına göre belirlenir.
Alacağın tamamının dava edilmiş olması halinde, hükümde asıl isteminin kabul edilmeyen bölümü yüz bin lirayı geçmeyen tarafın temyiz hakkı yoktur. Şu kadar ki karşı tarafça temyiz yoluna başvurulması halinde, düzenleyeceği cevap dilekçesinde temyize ilişkin itirazlarını ileri sürmesi mümkündür.) kuralını getirmiştir.
Yasa koyucu, anılan hükümle taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararların bu aşamada uyuşmazlığın miktar veya değerinin yüz bin lirayı geçmemesi halinde kesin olduğunu ve temyiz edilemeyeceğini kabul etmiştir. Örneğin 500.000 liralık bir alacak davasında, mahkemece davanın 450.000 liralık kısmı kabul edilerek, 50.000 liralık kısmının reddi halinde, bu hüküm yalnız davacı tarafından temyiz edilemeyecektir. Aynı örnekte, mahkeme, davanın 50.000 lirasını kabul edilip 450.000 lirasını reddederse davalı yalnız başına bu hükmü temyiz edemez. Çünkü her iki örnekte de alacağın 450.000 liralık bölümü temyiz edilmeyerek kesinleşmiş olup, bu durum karşısında 100.000 liralık kesinlik sınırını geçmeyen 50.000 liralık bölüme ilişkin karar da kesindir, temyiz edilemez.
Az yukarıda değinildiği üzere, olayımızda da uyuşmazlık, tamamı 60.604 liradan ibaret bulunan ihbar tazminatına ilişkindir. Gerçekten davalının kıdem tazminatına yönelik temyiz itirazları, özel dairece yerinde görülmemiş ve reddedilmek suretiyle kesinleşmiştir.
Bu durum karşısında, temyiz edilen direnme kararı münhasıran ihbar tazminatına ilişkin olup, miktarı da yüz bin lirayı geçmediğinden kesindir ve temyiz kabiliyeti yoktur.
O halde, yukarıda açıklanan nedenlerle HUMK. nun 2494 sayılı kanunla değişik 432/4. maddesi hükmü uyarınca, bu konuda bir karar verilmek üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesi gerekir.
Sonuç: Dosyanın, gösterilen nedenlerle mahalline geri çevrilmesine, oyçokluğu ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy