(1475 S. K. m. 14)
Dava: Taraflar arasındaki "tazminat" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kartal 1. İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 21.11.1983 gün ve 1983/5-432 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 7.2.1984 gün ve 1984/63-1045 sayılı ilamı;
(.... Kıdem tazminatının hesabı İş Kanununun değişik 14. maddesinde ayrıntılı bir biçimde belirlenmiş olup, yasanın açıkça cevaz verdiği durumlar dışında buyurucu niteliktedirler. Söz konusu maddenin 1'inci fıkrasındaki tam yıl çalışılan ve yasa ile düzenlenen çalışılmış gibi sayılan günler dahil edilerek kıdem tazminatının hesabı zorunludur.
Öyle ki hizmet sözleşmesinin askıda bulunduğu dönemler dahi bu konuda dikkate alınamaz. Olayda uyuşmazlık konusu dönemde hizmet sözleşmesinin değil askıda bulunması varlığından dahi söz edilemez. Başka bir anlatımla iddia taraflar arasında hizmet ilişkisinin mevcut olmadığı bir döneme taalluk etmektedir. Hal böyle olunca hizmet ilişkisinin sona erip, tekrar kurulduğu dönem arasındaki süre, toplu iş sözleşmesine dayanılsa dahi kıdem tazminatında gözönünde bulundurulamaz. Mahkemece bu buyurucu esaslara aykırı olarak karar verilmesi isabetsizdir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Karar: Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA 21.05.1986 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy