(2004 S. K. m. 62, 168, 170)
Dava: Taraflar arasındaki "itiraz" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 1. İcra Tetkik Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 6.12.1984 gün ve 1984/1075-1256 sayılı kararın incelenmesi davalı tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 13.6.1985 gün ve 1985/463-5939 sayılı ilamı:
(..İİK.nun adi takiple ilgili kısımda yer alan 62. maddeye göre, borçlu itirazında sebep bildirmediği takdirde itirazın kaldırılması duruşmasında alacaklının isnat ettiği senet metninden anlaşılan itiraz sebeplerini ileri sürebilir. zamanaşımının senet metninden doğan itiraz nedeni olduğu kuşkusuzdur. Ancak İİK.nun 62. maddesinin kambiyo senetlerine mahsus yol ile açılan takipte, borçlunun takibin iptali için merci nezdinde vukubulan başvurusunun incelenmesi bakımınıdan açılan duruşmada uygulanması ve nazara alınması mümkün değildir. Zira İİK.nun 168/5. maddesinde alacağın zamanaşımına uğradığı hakkında itiraz edilmek isteniyorsa bunun beş günlük yasal süre içinde ve dilekçe ile merciiye bildirilmesi zorunlu tutulmuştur. Kaldı ki uygulanacak genel hükümleri gösteren İİK. 170/b maddesinde adi takip hakkında uygulanacak 62. maddeye yollama yapılmamıştır.
Olayda 18.10.1984 tarihli itiraz dilekçesinde zamanaşımından bahsedilmemiştir. Duruşmada öne sürülmesi nazara alınması için yeterli değildir. Gerçi borçu vekilinin 6.12.1984 tarihli dilekçesinde zamanışımı itirazı yer almış ise de bu dilekçe 5 günlük itiraz süresi geçtikten sonra verilmiştir..) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: İİK.nun 62. maddesinin kambiyo senetlerine mahsus yol ile açılan takipte uygulanması doğrultusundaki görüş doğrudur. Ancak anılan maddenin uygulanabilmesi borçlunun (davacının) itiraz sebeplerini bildirmemiş olması olgusuna bağlıdır. Olayda borçlu itiraz sebeplerini bildirmiş olduğundan İİK. 62. maddesinin uygulama olanağı yoktur. Sonradan verdiği dilekçe ile zamanaşımını ileri süremez. O halde direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararı yukarda yazılı nedenlerden dolayı 14.10.1987 gününde BOZULMASINA, oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy