(743 S. K. m. 132)
Dava: Taraflar arasındaki "terk nedeniyle boşanma" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Aydın Asliye 1. Hukuk Mahkemesi'nce davanın reddine dair verilen 10.7.1985 gün ve 591 , 838 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 2.Hukuk Dairesi'nin 1.11.1985 gün ve 8589 - 8808 sayılı ilamı:
(... Davalının ihtara uyup davet edildiği eve geldiği 8 - 10 gün kadar kocası ile birlikte kalıp evi terk ettiği gerçekleşmiştir. Ancak toplanan delillerde davalının ihtara uyduktan sora evi yeniden terk etmesinin haklı olduğunu kanıtlamaya yeterli değildir. Diğer yönden evvelce davalı yararına nafakaya isteğinde bulunduğu tarihte evi terkte haklı olduğunu gösterir. Bu bakımdan davalının davete ihtarı semeresiz bırakmak için uyup eve geldiği ve tekrar terkettiğine göre, boşanmaya karar verilmesi zorunlu iken davacının ihtar isteğinde sahibi olmadığından söz edilerek isteğin reddi usul ve kanuna aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği düşünüldü :
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlerle göre Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının özel daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, yapılan ilk görüşmede üçte iki çoğunluk sağlanamadığından 28.01.1987 günü yapılan ikinci görüşmede salt çoğunlukla karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy