(743 S. K. m. 192, 193)
Dava: Taraflar arasındaki "Eşya iadesi" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Hatay (Antakya) Asliye 1. Hukuk Mahkemesi'nce davanın kısmen kabulüne dair verilen 10.4.1985 gün ve 1983/346- 1985/463 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 12.12.1985 gün ve 10149 - 10635 sayılı ilamı:
(... 1 - Dava konusu eşyalardan bir bölümüne tarafların müştereken malik oldukları gerçekleştiğine ve mahkemece de bu şekilde kabul edildiğine göre bu eşyalara davacı ile davalının müşterek malik olduklarının tespitine karar verilmesi gerekirken bu eşyalar hakkındaki isteğin tümden reddi usul ve kanuna aykırıdır.
2 - Dava konusu eşyaların bir bölümünde aynen mevcut olduğu ve bunların davacıya ait bulundukları kabul edildiği halde bu eşyaların tamamının davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmesi gerekirken dava dilekçesinde eşya değerlerinin dörtyüz bin lira gösterildiğinden oysa eşyaların değerleri dörtyüz bin lirayı geçip istekten fazlaya hükmedilemeyeceğinden söz edilerek isteğin bir bölümün reddi bozmayı gerektirir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü :
Karar: Dava boşanan eşler arasındaki eşya iadesi isteğine ilişkin olup eşyaların aynen iadesi istenirken harca esas olmak üzere 400.000 lira değer gösterilmiştir. Mahkeme gösterilen bu miktarıda esas alarak bir kısım eşyanın aynen iadesine olmadığı takdirde bu bedelle bağlı kalmak üzere 400.000 liranın tahsiline karar vermiştir.
1 - Yukarıya metni aynen alınan Özel Daire bozma ilamının 1. bendinde belirtildiği üzere dava konusu eşyaların bir bölümünün tarafların müşterek malı olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken eski hükümde direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. O halde bu yöne ilişkin direnme kararının bozulması gerekir.
2 - Diğer eşyalara yönelik temyiz itirazlarına gelince: İstek sonuçları hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların infaz zorunluluğu doğurmayacak ve tereddüte meydan vermeyecek biçimde olması gerekir. Olayda dava konusu eşyaların davalıdan alınıp davacıya verilmesi gerekir. Ayrıca olmadıkları takdirde harca esas değerle bağlı olarak 400.000 liraya hükmolunması isabetsizdir. Eşyalar infaz sırasında mevcut olmasa değeri o zaman tespit edilen miktar infaz memuruna tahsil edilir. Halbuki eşyaların aynen olmadığı takdirde 400.000 liranın tahsiline karar vermiştir. Bu hüküm infaz zorluğu doğuracak nitelikte olduğundan direnme kararının bozulması gerekir.
Sonuç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararını yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı 17.06.1987 gününde BOZULMASINA,oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy