(1475 S. K. m. 14, 17)
Dava: Taraflar arasındaki "ihbar ve kıdem tazminatı" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; KÜTAHYA İş Mahkemesince davanın reddine dair verilen 16.4.1986 gün ve 1986/63-72 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 15.5.1986 gün ve 1986/4234-5164 sayılı ilamı: (...İş Kanunu'nda ahlak ve iyiniyet kurallarıyla fesih lehinde öngörülen sebepler hep işyeri, işveren ve işverenin diğer işçisiyle ilgili sebeplerden oluşmaktadır. İşyeri dışındaki bir davranış, tazminatsız fesih halleri arasında sayılmamıştır. Davacı ise işyeri, işverenle alakası olmayan bir suçtan dolayı tutuklanmış ve bu tutuklanma işçi için işyerine gidip işini görmesinde ifa imkansızlığı ortaya getirmiştir. Bu imkansızlık ise işçinin şahsına bağlı zorunlu bir sebebe dayandığına göre, kıdem tazminatının karar altına alınması gerekir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Karar: Hukuk Genel kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği düşünüldü :
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen özel daire bozma kararına uyulmak gerekirken önceki kararda direnilmesi, usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının özel daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, 14.01.1987 günü yapılan ilk görüşmede çoğunluk sağlanamadığı için yapılan ikinci görüşmede 21.01.1987 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy